Ένας Κακός Δούλος Γράφει Την Ιστορία Του Τις Έσχατες Ημέρες

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΗΚΕ ΚΑΚΟΣ ΔΟΥΛΟΣ: ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΟΙΧΕΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ

Μάλιστα ο Κύριός του μας πληροφορεί ότι το μέρος αυτού θα είναι μετά των υποκριτών. Αυτή την πληροφορία θα την πάρουμε από τον Ιερό Λόγο του Θεού και βασικά θα βασιστεί σε τέσσερα εδάφια σε μία από τις παραβολές που έδωσε ο Κύριος Ιησούς στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο στο 24:48-51. Και διαβάζουμε εκεί: «Εάν, όμως, ο κακός εκείνος δούλος πει στην καρδιά του^. ο Κύριός μου καθυστερεί να ’ρθει^. και αρχίσει να δέρνει τους συνδούλους του, μάλιστα να τρώει και να πίνει με αυτούς που μεθούν, θα ’ρθει ο Κύριος εκείνου του δούλου σε ημέρα που δεν προσμένει και σε ώρα που δεν ξέρει^. και θα τον αποχωρήσει ΚΑΙ ΘΑ ΒΑΛΕΙ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ^. εκεί θα είναι το κλάμα και το τρίξιμο των δοντιών».

Θα πούμε δυο λόγια για τους Γραμματείς και Φαρισαίους. Το ξεκίνημα των Φαρισαίων ήταν αγνό. Το κίνημα αυτό δημιουργήθηκε για να ετοιμάσει στους Ισραηλίτες το δρόμο να υποδεχτούν το Μεσσία. Στην πορεία όμως διεφθάρησαν. Έγιναν υποκριτές. Την τέχνη της υποκριτικής την κάτεχαν κατά αποκλειστικότητα το λόμπι των Γραμματέων και Φαρισαίων. Ότι έκαναν το έκαναν για να φαίνονται στους ανθρώπους. Μάλιστα ήταν και ζηλωταί. Είχαν ζήλο Θεού αλλά ακούστε παρακάτω τι προσθέτει ο Κύριος Ιησούς γι’ αυτούς: «Αλοίμονο σ’ εσάς Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές^. επειδή, περιτριγυρνάτε την θάλασσα και την ξηρά για να κάνετε έναν προσήλυτο^. και όταν γίνει, τον κάνετε γιο της γέεννας δύο φορές περισσότερο από εσάς» (Ματθ. 23:15), (Ιεζ. 34:4,5).

Αυτό το μέρος που συναντάμε τώρα αφορά τη συντέλεια του αιώνος δηλαδή λίγο πριν την καταστροφή του συστήματος πραγμάτων. Είναι τα σημεία των τελευταίων ημερών. Μάλιστα για να ενισχύσει περισσότερο την πληροφορία αυτή το Άγιο Πνεύμα του Θεού παρακίνησε τον Απόστολο Παύλο να γράψει τα εξής: «Ας μη σας εξαπατήσει κάποιος με κανένα τρόπο^. επειδή, δεν θα έρθει εκείνη η μέρα εάν πρώτα δεν έλθει η αποστασία και αποκαλυφθεί ο άνθρωπος της αμαρτίας, ο γιος της απωλείας, αυτός που θα αντιτάσσεται και θα υπεριψώνει τον εαυτόν του ενάντια σε κάθε έναν που λέγεται Θεός ή σέβασμα, ώστε να καθίσει στο ναό του Θεού ως Θεός, αποδεικνύοντας στον εαυτόν του ότι είναι Θεός» (2 Θες. 2:3,4).

Απ’ ότι καταλαβαίνουμε εδώ είναι γραμμένα αυτά για τις τελευταίες ημέρες και υπάρχουν δύο λόγοι σοβαροί. Ο ένας είναι να αποκαλυφθεί ο άνομος και ο δεύτερος να μας αφυπνίσει εμάς στο να μη γίνουμε θύματα και εξαπατηθούμε από αυτόν τον άνομο κακό δούλο.

Το άξιο απορίας είναι εδώ πως θα μπορούσαμε εμείς οι απλοί άνθρωποι να κάνουμε την ταυτοπροσωπία αυτού του κακού δούλου που θα δρούσε τις έσχατες ημέρες. Μόνο με τη βοήθεια του Αγίου Πνεύματος θα μπορούσαμε να το κατορθώσουμε αυτό. Γιατί αυτός δεν είναι ένας απλός άνθρωπος είναι ένα σύνθετο σώμα κυβερνητικό που θα εξουσίαζε τις τελευταίες ημέρες. Αυτός από ότι είδαμε στα παραπάνω εδάφια ασχολείται με τη βραδύτητα του χρόνου στο να έρθει ο Κύριός του. Δεύτερον, αρχίζει να δέρνει τους συνδούλους του. Τρίτον, να τρώει και να πίνει μετά των μεθιόντων. Τέταρτον ο Κύριός του έρχεται την ώρα που αυτός δεν ξέρει και πέμπτον το μέρος αυτού του κακού δούλου το τοποθετεί ο Κύριος με τους υποκριτές.

Θα ήταν δύσκολος ο προσδιορισμός του δεδομένου ότι θα είχε καμουφλάζ. Και ένα άλλο στοιχείο είναι ότι όλοι οι επίδοξοι δούλοι δηλώνουν φρόνιμοι και πιστοί και ταπεινοί δούλοι. Ωστόσο ο Κύριος μας πληροφορεί: «Προσέχετε δε από τους ψευδοπροφήτες, που έρχονται σε εσάς με ενδύματα προβάτων, από μέσα όμως, είναι αρπακτικοί λύκοι.» (Ματθ. 7:15).

Μας συστήνει ο Κύριος Ιησούς εδώ να είμαστε προσεκτικοί όχι βέβαια καχύποπτοι.

Θα λέγαμε εδώ πως δεν έχει αξία τι δηλώνει κανείς αλλά τι κάνει. Εδώ δεν ισχύει ότι δηλώνεις είσαι. Επομένως αυτό που θα μετρούσε στο δούλο θα ήταν το βιογραφικό του.

Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο είναι τι ποιότητα τροφής θα έδινε αυτός ο δούλος. Γιατί αυτός ο δούλος για τον οποίο μιλάμε έχει πράγματι ένα πλούσιο βιογραφικό. Έχει μιλήσει επί παντός επιστητού θέματος. «Δεν είναι αρκετό αυτό εάν δεν είναι αληθινά αυτά που έχει πει. Γιατί το λέμε έτσι; Γιατί είναι παγίδα στον άνθρωπο να μιλάει με προπαίτεια για ιερά πράγματα και ύστερα από τις ευχές του να σκέφτεται».(Παρ. 20:25).

Όμως αυτά που έδωσε ως πνευματική τροφή δεν ήταν πράγματι υγιή πνευματική τροφή. Ήταν θρησκευτικές ιδεοληψίες οι οποίες είναι άκρως επιβλαβείς πνευματικά. Είναι γεγονός πως δεν μπορεί να τρώει κάποιος από έναν κάδο απορριμμάτων χωρίς να υποστεί βλάβη. Επομένως το ερώτημα παραμένει. Η πνευματική τροφή που έδινε θα είχε ποιότητα; Ή θα ήταν τοξικά θρησκευτικά απόβλητα;

Αυτός ο κακός δούλος για τον οποίο κάνουμε λόγο ανήκει στην κατηγορία των ζιζανίων από αυτά που μας είπε. Μάλιστα υπάρχει ένα είδος ζιζανίου που μοιάζει πάρα πολύ με το σιτάρι. Μα δεν είναι σιτάρι. Είναι η αίρα ή λόλιουμ το λεγόμενο μεθυστικό ζιζάνιο των σιτηρών. Και μόνο στον καιρό της ωρίμανσης γίνεται ευδιάκριτο για να το διακρίνει κάποιος από τους μικρούς μαύρους κόκκους που δεν έχουν καμία θρεπτική αξία. Μάλιστα μπορεί να είναι και θανατηφόρο. (Ματθ. 13:25,30, Ματθ. 25:5)

Και πάλι ο Λόγος του Θεού μας βοηθάει στο να δούμε τι λέμε. «Εκείνος που πρωτολογεί στη κρίση του, φαίνεται δίκαιος, όμως έρχεται ο αντίδικός του και τον ανασκευάζει δηλαδή τον εξελέγχει» (Παρ. 18:17). Επομένως αντέχουν τον έλεγχο τα συγγράμματα που μοίραζε ως υγιή πνευματική τροφή; Αντέχουν τον έλεγχο; Είναι όντως υγιή πνευματική τροφή;

Γιατί από αυτά που έχει πει θα κριθεί αν είναι πιστός και φρόνιμος, ή κακός δούλος. Γιατί πρέπει να είναι και ταπεινός. Πρέπει να δέχεται τα λάθη του και να παραιτείται από αυτά. Όχι να είναι εκδικητικός σε όσους έχουν μια άλλη διαφορετική άποψη των Γραφών. Και εδώ ο Κύριος προσθέτει: «Επειδή από τα λόγια σου θα δικαιωθείς και από τα λόγια σου θα κατακριθείς» (Ματθ. 12: 36-37).

Μας είπε ο Λόγος του Θεού πως αυτός ο δούλος θα έλεγε στην καρδιά του: Βραδύνει να έλθει ο Κύριός μου. Δηλαδή το θέμα που τον απασχολούσε ήταν η βραδύτητα. Επομένως εμείς έχουμε ένα ερώτημα. Ποιος του είπε αυτού του κακού δούλου ότι ο Κύριος βραδύνει; (Ματθ. 24:48). Επομένως έκανε αφιλάγαθους συλλογισμούς μέσα στην καρδιά του ενώ απέξω του έλεγε άλλα.

Αν ρίξουμε μια ματιά εν συντομία στη βιβλιογραφία αυτού του δούλου μας μίλαγε για την εγγύτητα του τέλους με συγκεκριμένες ημερομηνίες που δεν ανταποκρίθηκαν στις προσδοκίες του. Άρα δεν μπορεί κάποιος να βασιστεί στην απατηλή καρδιά του για υγιή καθοδήγηση.

Ο εν λόγω κακός δούλος νικήθηκε από τους κακούς διαλογισμούς της δικής του καρδιάς. Άφησε την απατηλή καρδιά του να αναπτύξει αφιλάγαθες σαρκικές επιθυμίες. Και αυτές τον έριξαν στο καναβάτσο. Και ποιες ήταν αυτές; Ήταν η πλεονεξία, η αφροσύνη, η ακόρεστη δίψα για εξουσία. Είχε νικηθεί από τη φιλοδοξία του ανεξάρτητα τι ισχυρίζεται αυτός.

Ας κάνουμε ένα καρδιογράφημα και για τη δική μας καρδιά. «Η καρδιά είναι απατηλή υπέρ πάντα και σφόδρα διεφθαρμένη. Τις δύναται να γνωρίσει αυτήν;» (Ιερ. 17:9-10).

Στο σημείο αυτό ας πούμε ένα παράδειγμα και ας φέρουμε στη θύμισή μας ένα ένδοξο Χερουβίμ. Ένα τέλειο κεχρισμένο Χερούβ που ο Θεός το έβαλε για να φροντίζει τους ανθρώπους εκεί στον παράδεισο του Θεού.

Η απορία μας είναι εδώ πως αυτό το αγγελικό Χερούβ ξέπεσε από την λαμπρότητά του; Ας αφήσουμε το Λόγο του Θεού να μας απαντήσει: «Στάθηκες στην Εδέμ στον Παράδεισο του Θεού;^. Ήσουν κεχρισμένος Χερούβ, για να επισκιάζεις και εγώ σε έστησα . Ήσουν τέλειος στους δρόμους σου από την ημέρα που χτίστηκες, μέχρις ότου βρέθηκε μέσα σε σένα αδικία» (Ιεζ. 28: 13-18), (Ησ. 14:12-14).

Αν ένα ένδοξο τέλειο πνευματικό αγγελικό πλάσμα ξέπεσε από την ίδια του την επιθυμία για περισσότερη εξουσία δεν θα ήταν δύσκολο για ατελή φιλόδοξα άτομα να ξεπέσουν από τη χάρη του Θεού προκειμένου να εξουσιάζουν τους συνδούλους τους. Ο Απόστολος Παύλος εκδήλωσε τον φόβο του γιατί εγκυμονούσε και για τους πρώτους χριστιανούς να πέσουν από την απλότητα του Χριστού και έγραψε για τους πιστούς ανθρώπους του Α΄ αιώνα: «Φοβάμαι, όμως, μήπως, όπως το φίδι με την πανουργία του εξαπάτησε την Εύα διεφθαρεί έτσι και ο νούς σας, ξεπέφτοντας από την απλότητα που υπάρχει στο Χριστό» (Β΄ Κορ. 11:3).

Και συνεχίζει τους φόβους του για να μας πει: «Επειδή, οι άνθρωποι αυτού του είδους είναι ψευδαπόστολοι, δόλιοι εργάτες, που μετασχηματίζονται σε αποστόλους του Χριστού και δεν είναι τίποτα θαυμαστό^. επειδή ο ίδιος ο Σατανάς μετασχηματίζεται σε άγγελο φωτός. Δεν είναι, λοιπόν, μεγάλο εάν οι διάκονοί του μετασχηματίζονται σε διακόνους δικαιοσύνης^. που το τέλος τους θα είναι σύμφωνα με τα έργα τους» (Β΄ Κορ. 11: 3,4,13-15).

Το ευαγγέλιο του Ιησού έχει απλότητα. Απελευθέρωση, αλήθεια που δίνει το πνεύμα του Κυρίου Ιησού. Ενώ οι παραδόσεις των ανθρώπων φέρνουν ξεπεσμό, φασισμό, σκλαβιά. (Β΄ Κορ. 3:17), (Γαλ. 5: 1,13).

Αυτός ο κακός δούλος έρχεται με ενέργεια του Σατανά. Αυτόν τον κακό δούλο τον περιγράφει ο Απόστολος Παύλος ως εξής: «Οποίος θα έρθει με ενέργεια Σατανά. Με κάθε ΔΥΝΑΜΗ και σημεία και τέρατα ψεύδους» (2 Θεσ. 2:9). Το εδάφιο αυτό εξάρει τη δύναμη της εξουσίας και σημεία και τέρατα ψεύδους.

Και έρχεται ο απόστολος Πέτρος να προσθέσει στο σήμα κατατεθέν του κακού δούλου θα ήταν το ψεύδος. «Και θα σας εμπορευτούν με πλαστά λόγια, χάριν πλεονεξίας^. των οποίων η καταδίκη, από τον παλιό καιρό δεν μένει αργή και η απώλειά τους δεν νυστάζει» (Β΄ Πέτ.:2:3), (Ρωμ. 16:18).

ΕΝΑ ΜΟΡΦΩΜΑ ΚΑΚΟΥ ΔΟΥΛΟΥ ΘΑ ΔΡΟΥΣΕ ΣΤΙΣ ΕΣΧΑΤΕΣ ΜΕΡΕΣ ΩΣ ΠΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΦΡΟΝΙΜΟΣ ΔΟΥΛΟΣ ΕΠΑΝΩ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΓΗ

Αυτός ο σύνθετος κακός δούλος θα έπαιζε ένα κακόγουστο παιχνίδι εις βάρος εντίμων χριστιανών. Γιατί προηγουμένως μας είπε ο Απόστολος Πέτρος ότι θα εμπορεύετο με πλαστά λόγια εντίμους ανθρώπους για τον ερχομό της Βασιλείας και της παρουσίας του Κυρίου Ιησού και την επισύναξη της εκκλησίας. Αυτό το κακόγουστο παιχνίδι απεδείχθει και θα αποδειχθεί το παίζουν οι Μάρτυρες της εταιρείας Σκοπιάς που για να προσδώσουν κύρος στα κηρύγματά των φόρεσαν σαν μανδύα το όνομα του αψευδή Θεού (Τίτος Α: 2) δηλαδή του Γιαχβέ το οποίο το έχουν λάβει με μάταιο τρόπο (Δευτ. 5:11). Δηλαδή για να γίνονται πιστευτοί από τους ανθρώπους. (Ησ. 43:10-12)

Αυτός ο εμπαιγμός συνεχίζεται ως τις δικές μας μέρες με τις ανεκπλήρωτες προφητείες που μας είπαν. Καμία άλλη οργάνωση δεν ομιλεί εξ ονόματος του Ιεχωβά Θεού. Ειμί μόνο οι Μάρτυρες της εταιρείας Σκοπιάς οι οποίοι άρχισαν από το 1799 να σφυροκοπούν ανεκπλήρωτες προφητείες και μέχρι το 2013 συνεχίζουν αμείωτα να ομιλούν γι’ αυτές που ούτε καμία από αυτές δεν εκπληρώθηκε. Γιατί; Απλούστατα. Δεν τις έχει πει ο Αληθινός Θεός. Και προσέξτε προφητικά τι μας λέει ο Ιερεμίας για αυτούς: « Και ο Κύριος μου είπε: Οι προφήτες προφητεύουν αναληθή πράγματα στο όνομά μου^. δεν τους έστειλα εγώ ούτε τους πρόσταξα ούτε μίλησα σε αυτούς^. αυτοί προφητεύουν σε εσάς αναληθή όραση, και μαντεία και ματαιότητα, και δολιότητα της καρδιάς τους. Γι’ αυτό έτσι λέει ο Κύριος για τους προφήτες, που προφητεύουν στο όνομά μου ενώ δεν τους έστειλα εγώ» (Ιερ. 14:14).

Και συνεχίζουν να μας λένε για τις ανεκπλήρωτες προφητείες ενώ οι Γραφές λένε άλλα. Π.χ. ο Απόστολος Παύλος μας μιλάει περί του χρόνου και του καιρού: «Σχετικά με τους χρόνους και τους καιρούς, αδελφοί, δεν έχετε ανάγκη να σας γράφει κάποιος^. Δεδομένου ότι, εσείς ξέρετε ακριβώς, πως, η ημέρα του κυρίου, σας κλέφτης μέσα στη νύχτα, έτσι έρχεται» (Α΄ Θεσ. 5:1,2).

Και όταν ερωτήθη ο αναστημένος Ιησούς «Κύριε, τάχα σε τούτον τον καιρό αποκαθιστάς την βασιλεία σου στον Ισραήλ; Και τους είπε. Δεν ανήκει σε εσάς να γνωρίζετε τους χρόνους ή τους καιρούς που ο πατέρας έβαλε στη δική του εξουσία^. (Πραξ. Α΄ 6:7).

Αυτοί ασχολήθηκαν κατά κόρον με τους χρόνους και τους καιρούς πως τάχα αυτοί ήξεραν το πότε ο Θεός θα έφερνε τη Βασιλεία του επάνω στην γη κατά αποκλειστικότητα. Ενώ ούτε ο Ιησούς δεν ήξερε. Ενώ αυτοί, ήξεραν. «Όσο για την ημέρα εκείνη και την ώρα δεν γνωρίζει κανένας ούτε οι άγγελοι, που είναι στον ουρανό, ούτε ο υιός, παρά μονάχα ο πατέρας» (Μάρ. 13:32)

Οι αληθινοί χριστιανοί ξέρουν ακριβώς ότι ο Κύριος έρχεται απρόοπτα, καθ’ ήν ώραν δεν στοχάζονται. Ενώ αυτοί ξέρουν την καθυστέρηση και ξέρουν επίσης και ακριβείς ημερομηνίες. Τι τραγικό λάθος.

Αυτό λοιπόν που κατανοούμε εδώ ο Κύριος συνιστά στα αδέλφια του να βρίσκονται σε ετοιμότητα. Να είναι άγρυπνοι για δύο λόγους: Ο πρώτος είναι το απρόοπτο της ζωής. Ουδέν μονιμότερον του προσωρινού. Και ο δεύτερος είναι πως όλο το χρονοδιάγραμμα βρίσκεται στα χέρια του Θεού. Γι’ αυτό ο Κύριος απέκλεισε με κατηγορηματικό τρόπο να βάλει ημερομηνίες. Ενώ αυτός ο δούλος συνέχισε να λέει στην καρδιά του: ο Κύριός μου βραδύνει να έρθει. Και συνέχισε το παιχνίδι του. Αυτό είναι το πρώτο ολίσθημα που κάνει ο κακός δούλος. Ενώ ο Κύριος είπε ΔΕΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΕΣΑΣ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΤΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ. Και ο Απόστολος Παύλος μας ενημερώνει: «Σας παρακαλούμε, μάλιστα, αδελφοί, για την παρουσία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και την επισύναξή μας σε αυτόν, να μην σαλευτείτε γρήγορα από το φρόνημά σας ούτε να αναστατώνεστε, ούτε με πνεύμα ούτε με λόγο ούτε με επιστολή σαν τάχα να γράφετε από εμάς, ότι δήθεν πλησίασε η ημέρα του Χριστού. Ας μην σας εξαπατήσει κάποιος με κανένα τρόπο. Επειδή δεν θα έρθει εκείνη η ημέρα εάν πρώτα δεν έρθει η αποστασία και αποκαλυφθεί ο άνθρωπος της αμαρτίας» (Β΄ Θεσ. 2:1,2).

Πόσες φορές έχει εξαπατήσει αυτός ο κακός δούλος; Με επιστολές ότι πλησίαζε η μέρα. Και αν ανατρέξουμε στη βιβλιογραφία τους στη Σκοπιά του Πύργου και στο βιβλίο «Τετελεσμένο μυστήριο» μας είπαν: Το 1799 ως την αρχή των τελευταίων ημερών. Μας είπαν το 1874 ως την αρχή της αόρατης παρουσίας του Χριστού, μας είπαν το 1878 ήταν το έτος που ο Ιησούς έλαβε τη βασιλική του ισχύ και ξεκίνησε τον καιρό της κρίσης και έπονται μέχρι το 1914 ως μπαλαντέρ στο μανίκι τους για να κάνουν όλες τις εκλεπτύνσεις. Για να φέρνουν όλο το σκότος έως 15/7/2013.

Τι να πούμε για το 1925; (Βλέπε βιβλίο «Διαγγελείς της Βασιλείας» σελ. 161). Μας είπαν ότι οι άνθρωποι που ζούσαν την εποχή εκείνη δεν θα πέθαιναν ποτέ. Τι να πούμε για το 1975; Ότι τελείωναν τα έξι χιλιάδες χρόνια και άρχιζε η χιλιετή ημέρα της Βασιλείας.

Επομένως όλα αυτά είναι σαν τα τραπουλόχαρτα που φυσάει ένας ισχυρός άνεμος και τα σκορπάει στους τέσσερις ανέμους. Αυτά τα τραπουλόχαρτα είναι οι ανεκπλήρωτες προφητείες που δεν αντέχουν ούτε μπορούν να σταθούν στο φως των γραφικών αποδείξεων. Το ρεύμα του χρόνου τα πέταξε στο περιθώριο ως φρούδες ελπίδες. Καμία από τις ημερομηνίες που έδωσαν δεν τους βγήκαν. Γιατί είναι ψευδοπροφητείες. Και το κακό είναι ότι συνεχίζεται αυτό έως σήμερα. Δεν διαβάσατε πως το πείσμα και η απείθεια είναι όπως το αμάρτημα της μαγείας και η ασέβεια ειδωλολατρεία; (Α΄ Σαμ. 15:22-23).

Και αυτό το κακό συνεχίζεται με αποτέλεσμα το όνομα του Θεού να βλασφημείται ανάμεσα στα έθνη αντί να δοξάζεται (Ρωμ. 2:24).

Αυτό όμως είναι φωτιά γι’ αυτούς. Γιατί παρότι έχουν το όνομα του Θεού δεν καλύπτονται από αυτό γιατί δεν έχουν καμία σχέση με αυτό. Το όνομα του Θεού δεν μπορεί να γίνει πύργος οχυρός σε έναν ασεβή δούλο. Γιατί μας πληροφορεί ο Λόγος του Θεού: «Το όνομα του Κυρίου του Γιαχβέ είναι πύργος ισχυρός. Ο ΔΙΚΑΙΟΣ, καταφεύγοντας σε αυτόν είναι σε ασφάλεια» (Παρ. 18:10), (Δευτ. 28:58)..

Επομένως καταλαβαίνουμε πως κανένας ανυπάκουος, ασεβής, προδότης της αγάπης του Θεού που εκμεταλλεύεται το όνομα το ιερό του Θεού δεν μπορεί να ωφεληθεί. Αντίθετα έρχεται επάνω του η ασυγχώρητη αμαρτία που είναι ο δεύτερος θάνατος (Ματθ. 12:31-32).

Είναι ο καιρός να έρθουν όλα στην επιφάνεια. Ο Θεός οτιδήποτε έγινε και γίνεται πάνω στη γη θα τα φέρει σε κρίση (Εκ. 12:14) .

Και ακούστε παρακαλώ τι μας προσθέτει ο Κύριος Ιησούς: «Λοιπόν μη τους φοβηθείτε^. επειδή δεν είναι τίποτα σκεπασμένο που δεν θα ξεσκεπαστεί. Και κρυφό, που δεν θα γίνει γνωστό. Ότι σας λέω στο σκοτάδι να το πείτε στο φως. Και ότι ακούτε στο αυτί να το κηρύξετε επάνω στις ταράτσες» (Ματθ. 10:26-27), (Μάρκος 4:22).

Το σύγχρονο ιερατείο της εταιρείας Σκοπιά αποφάσισε να αναβαθμίσει τη θρησκευτική του εξουσία με το να αυτοκηρυχθεί κυβερνών σώμα. Δηλαδή ένα κράτος εν κράτη. Μια παγκόσμια ισχυρή οικονομική και θρησκευτική κυβέρνηση για όλο τον πλανήτη.

Γιατί τα είπαμε όμως αυτά; Για να δούμε ποια σχέση μπορεί να έχει αυτή η εταιρεία Σκοπιά ή παγκόσμια οργάνωση με τον Κύριο Ιησού. Για να το καταλάβουμε αυτό ας συγκρίνουμε. Πως ανταποκρίθηκε εν πρώτοις ο Ιησούς για επίγεια εξουσία; Και πως ανταποκρίθηκαν για εξουσία οι μάρτυρες της εταιρείας Σκοπιάς; Μας λέει ο Λόγος του Θεού: «Ο Ιησούς λοιπόν επειδή γνώριζε ότι πρόκειται να έρθουν να τον αρπάξουν και να τον κάνουν βασιλιά αναχώρησε στο βουνό μόνος» (Ιωαν. 6:9-15).

Ας φέρουμε επίσης στη θύμισή μας πως ανταποκρίθηκε ο Ιησούς όταν ο Σατανάς τον προκάλεσε για να του δώσει όλα τα βασίλεια της γης να τα εξουσιάζει. Αυτές τις σκέψεις τις βλέπουμε στο Ματθ. 4: 8-11.

Από ότι βλέπετε και εσείς τον προκάλεσε ο Σατανάς για να τον κάνει πλανητάρχη. Γιατί συμπεριφέρθηκε ο Ιησούς έτσι; Διότι απέβλεπε στη βασιλεία του πατέρα του, την βασιλεία των ουρανών. Ενώ οι επίδοξοι μάρτυρες της εταιρείας Σκοπιάς ανακηρύσσουν τον εαυτό τους ως κυβερνών σώμα σε όλη τη γη. Ο Ιησούς δεν ήθελε εξοχότητες και δόξες και τιμές από τους ανθρώπους αλλά πρόσμενε ταπεινά να τον δοξάσει ο ουράνιος πατέρας του. Αυτοί βιάστηκαν να αναλάβουν κυβέρνηση και βασιλεία. Πόσο χαρακτηριστικά είναι τα λόγια του Αποστόλου Παύλου όταν λέει: «Τώρα έχετε χορτάσει, τώρα γίνατε πλούσιοι, βασιλεύετε χωρίς εμάς‑^. και είθε να συμβασιλεύατε, για να συμβασιλεύσομεν και εμείς με εσάς» Αυτά είναι τα αισθήματα του αποστόλου Παύλου καθώς και τα δικά μου. (Α΄ Κορ. 4:8), (Ματθ. 23:8-12).

Η μέθη της εξουσίας έφερε την υπερηφάνεια και την αλαζονεία. (Ματ. 24:49) Έχουν μπολιαστεί από την νόσο του μικρομεγαλισμού. Είχαν μεγάλη δίψα για εξουσία. Θέλουν να τους επευφημούν ως δασκάλους, ως λογίους, ως καθηγητές, να απολαμβάνουν την επίγεια χλιδή σε βάρος των ταπεινών αδελφών. Έτσι δεν γίνεται; Χειροκροτήματα, κούφια λόγια, κορώνες, έχουν μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους.

ΠΩΣ ΗΡΘΕ ΤΟ ΜΟΡΦΩΜΑ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΥ ΜΟΣΧΟΥ;

Είναι μια προφητεία που εκπληρώθηκε στον εικοστό μας αιώνα. Ένα παράδειγμα είναι ο αρχαίος Ισραήλ. Έχει προφητική αξία να το εξετάσουμε αυτό το περιστατικό, γιατί; (Α΄ Κορ. 10:11) Και ας έρθουμε νοερά εκεί στη χερσόνησο του Σινά με τους Ισραηλίτες. Ο προφήτης Μωυσής λείπει από το λαό του σαράντα μέρες και σαράντα νύχτες. Ο λαός βρίσκεται σε αναταραχή. Ζητάνε από τον Ααρών να τους κάνει ένα βδέλυγμα (είδωλο) ένα χρυσό μοσχάρι να το λατρεύουν όπως και τα άλλα έθνη. Τι ξεπεσμός να εγκαταλείψουν τον ζωντανό Θεό και να λατρεύουν τα είδωλα! Αυτό το αντίστοιχο περιστατικό δείχνει το ατόπημα που διαπράττει και ο κατ’ όνομα πνευματικός σύγχρονος Ισραήλ. Σας παρακαλώ διαβάστε τα εδάφια αυτά (Εξ. 32: 1-4) και ας κάνουμε σύγκριση.

Ο Μωυσής λείπει από το λαό σαράντα μέρες και σαράντα νύχτες. Και από την άλλη ο Κύριος Ιησούς ο μεγαλύτερος των προφητών λείπει πάνω από 2.000 χρόνια. Και ενώ βραδύνει ο Μωυσής να έρθει φτιάχνουν το χρυσό μόσχο οι Ισραηλίτες και λένε ΟΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΘΕΟΙ ΣΟΥ ΙΣΡΑΗΛ!.

Βλέποντας ο σύγχρονος λεγόμενος πνευματικός Ισραήλ ότι ο Κύριος Ιησούς βραδύνει ήρθε ο καιρός να φτιάξουν και αυτοί το χρυσό μοσχάρι και αυτοσυστήνουν στον εαυτό τους ένα κυβερνών σώμα. Μια κυβερνητική καρικατούρα και τα λόγια των αρχαίων Ισραηλιτών επαναλαμβάνονται. ΟΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΘΕΟΙ ΣΟΥ ΙΣΡΑΗΛ!. Αυτοδιόρισαν τον εαυτόν τους οχτώ άτομα που αποτελούν το κυβερνών σώμα της εταιρείας Σκοπιάς για να ελέγχουν και να χειραγωγούν όλο τον πλανήτη όπου υπάρχουν μάρτυρες σε όλη τη γη.

Όμως ξεχνούν, κατ’ επιλογήν ή επιλεκτικά αγνοούν πως τον κυβερνοχώρο της γης τον πλανήτη μας τον κατέχουν ο Σατανάς και οι δαίμονες και όποιοι συνεργάζονται με αυτόν τους δίνει εξουσία. Γιατί είναι Θεός αυτού του κόσμου. (Β΄ Κορ. 4:4), (Α΄ Ιωαν. 5:19). Τα ξέρουν αυτά. Έλα όμως που θέλουν να κυβερνούν; Άρα λοιπόν ποιανού το πολίτευμα αυτοί εξυπηρετούν; Βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα. Βλέπε (Εφ. 2:2), (Αποκ. 20: 1-3), (Αποκ. 16:13-14).

Από αυτά καταλαβαίνουμε ότι αυτός ο κακός δούλος ήρθε στην επικράτεια του άρχοντα του κόσμου τούτου για να συστήσει κυβέρνηση για να βασιλέψουν με πάση θυσία αρκεί σε αυτούς να κυβερνήσουν και να βασιλεύσουν. Και το κάνουν αυτό.

Καμία επίγεια εξουσία δεν είναι απαλλαγμένη από οποιαδήποτε μορφή χειραγώγισης από τις υπεράνθρωπες πονηρές δυνάμεις. Όλες οι εξουσίες χειραγωγούνται από τις δυνάμεις του σκότους. Μόνο όταν συλληφθεί ο Σατανάς και δεθεί για χίλια χρόνια μόνο τότε ο Θεός θα φέρει την ουράνια βασιλεία του υιου του, του Χριστού να κυβερνήσει με δικαιοσύνη, αλήθεια και αγάπη. Γι’ αυτό και ο Κύριος συνέστησε στα αδέλφια του να προσεύχονται ελθέτω η βασιλεία σου γεννηθήτω το θέλημά σου όπως στον ουρανό και στη γη. (Ματθ. 6:10), (Αποκ. 20:1-3).

Ωστόσο αυτός ο δούλος συνεχίζει τη διαδρομή του. Ότι κάνουν το κάνουν με ζήλο Θεού νομίζοντας πως προσφέρουν θυσία στον Θεό. Είναι όμως έτσι;

Και μια άλλη ερώτηση. Ποιος νομιμοποιεί αυτή την εταιρεία και την εδραιώνει ως κυβερνών σώμα; Την απάντηση δώστε την εσείς. Τι μας πληροφορεί παρακάτω ο Λόγος του Θεού για τον κακό δούλο; Εκείνο που εγκαλεί τον κακό δούλο είναι το βιογραφικό του. Και ο Λόγος του Θεού λέγει. «Επειδή αυτού του είδους οι άνθρωποι δεν υπηρετούν ως δούλοι τον Κύριόν μας Ιησού Χριστό αλλά την δική τους κοιλιά^. με λόγια καλά και κολακευτικά εξαπατούν τις καρδιές των ακάκων» (Ρωμ. 16:18). Βλέπετε βιάστηκαν να βασιλέψουν (Α΄ Κορ. 4:8). Και συνεχίζουν με ζήλο. Και μας πληροφορεί ο Απόστολος Παύλος: «Βέβαια δίνω μαρτυρία γι’ αυτούς, ότι έχουν ζήλο Θεού, όχι όμως με επίγνωση. Επειδή, μη γνωρίζοντας τη δικαιοσύνη του Θεού και ζητώντας να συστήσουν τη δική τους δικαιοσύνη δεν υποτάχτηκαν στη δικαιοσύνη του θεού» που είναι ο Χριστός. (Ρωμ. 10:2-3)

Ας μην παίζουμε με τις λέξεις. Δεν γίνεται από τη μία να ασκούν κυβερνητική εξουσία και από την άλλη να βαφτίζονται πιστοί και φρόνιμοι δούλοι. Αυτό μόνο η εταιρεία Σκοπιά μπορεί να το κατορθώνει. Μια άλλη πληροφορία μας δίνει ο απόστολος Παύλος «Δείχνουν όμως σε εσάς ζήλο, όχι όμως καλόν^. Αλλά θέλουν να σας αποκλείσουν, για να έχετε εσείς ζήλο προς αυτούς». (Γαλ. 4:17), (Ρωμ 10:2).

Πιθανόν να ας έγινα λίγο ενοχλητικός. Όμως έχω την εμπειρία αυτής της εταιρείας για πάνω από πενήντα χρόνια. Και έτσι ότι σας πω με λόγο γνώσης και υπεύθυνα θα σας το πω. Διαβάστε σας παρακαλώ τα λόγια της προς Ρωμαίους επιστολή για να δείτε ποια αισθήματα με διακατέχουν «Σας λέω αλήθεια. Δεν ψεύδομαι, έχοντας τη συνείδησή μου να συμαρτυρεί μαζί μου με επιβεβαίωση από το Άγιο Πνεύμα διότι έχω μεγάλη λύπη και αδιάκοπη οδύνη μέσα στην καρδιά μου, επειδή ευχόμουν εγώ ο ίδιος να είμαι ανάθεμα από τον Χριστό χάριν των αδελφών μου, των συγγενών μου κατά σάρκα» (Ρωμ. 9:1-2).

Το όνομά μου είναι Κερκυραίος Στέλιος. Δεν έχω καμία εμπάθεια με τους εν λόγω ανθρώπους με την πολιτική τους έχω και με το ψέμα το οποίο διαιωνίζουν για χρόνια. Είμαι απέναντι στο ψεύδος και στην αδικία. Γιατί αυτοί θέλουν να χειραγωγούν ταπεινούς αδελφούς καθώς να τους επιβάλλονται με στιβαρή εξουσία χωρίς να έχουν την δικαιοδοσία από τον Κύριο Ιησού Χριστό. Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που τα προηγούμενα χρόνια έδιναν μάχες στα δικαστήρια των εθνών για να κερδίσουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και μόλις διασφάλισαν τα δικαιώματά τους, τη νομική τους εδραίωση, τα νομικά τους συμφέροντα άλλαξαν άρδην την πολιτική και την τακτική προς τους αδελφούς τους. Όταν ήταν πρώην διωκόμενοι τώρα έγιναν διώκτες και άρχισαν να συμπεριφέρονται τυραννικά προς τους αδελφούς του Χριστού. Παίζουν το ρόλο του κακού δούλου. Άρχισαν να εκπληρώνουν την παραβολή του Κυρίου με το να δέρνουν. Και λεκτικά και προχωρούν και σε άλλες ενέργειες πιο επώδυνες. Και για να μπορεί να δέρνει κάποιος πρέπει να έχει εξουσία και δύναμη. Αν δεν έχει δεν μπορεί να το κάνει αυτό.

Οι όμοιοι μελύκοι άνθρωποι δεν θα έδειχναν κανένα έλεος και καμία συμπόνια προς τους συμμαθητές τους. Θα ήταν τυραννικοί και θα μιλούσαν διεστραμμένα για να προσελκύσουν τους αδελφούς τους πίσω από αυτούς.

Έχει μιλήσει ο Απόστολος Παύλος γι’ αυτό. (Πραξ. 20:29-31). Ένα παράδειγμα θα σας πω εδώ. Ο δεύτερος πρόεδρος της εν λόγω εταιρείας ο Ιωσήφ Ρόδερφορτ με μία ομιλία που την είχε τιτλοφορήσει «Φασισμός ή ελευθερία;» επέπληξε τους θρησκευτικούς του αντιπάλους και τους έλεγε: «Είναι εσφαλμένο να δημοσιεύει κανείς την αλήθεια σχετικά με μια συμμορία λωποδυτών που καταληστεύουν το λαό; Όχι. Πρέπει να βάζει κανείς φίμωτρο σε εντίμους ανθρώπους και να τους αναγκάζει να σωπάσουν; Ενώ αυτή η συμμορία των λωποδυτών να καταπατάει τις ελευθερίες του λαού; Αυτές τις σκέψεις θα τις πάρετε από το βιβλίο της εν λόγω εταιρείας «Διαγγελείς της Βασιλείας, σελ. 85, ή Μάρτυρες».

Φαίνεται πως το σακί σας έχετε διάφορα ζύγια. Με άλλα ζύγια πουλάτε και με άλλα ζύγια αγοράζετε. Πως συμπεριφέρεστε όταν οι αδελφοί σας έχουν μία γραφική άλλη άποψη από το Λόγο του Θεού με αυτά που δημοσιεύει η εν λόγω εταιρεία κατά καιρούς; (Παρ. 20:10), (Μιχ. 6:11).

Η προσφιλή συνήθεια των Γραμματέων και Φαρισαίων ήταν όποιος είχε αντίθετη άποψη από αυτούς τον έκαναν αποσυνάγωγο. Όποιος τολμούσε να μιλάει για το Χριστό έτρεχαν οι Φαρισαίοι να τον κάνουν αποσυνάγωγο και ήταν ο φόβος και ο τρόμος το δικαστικό σώμα των Φαρισαίων Σάνχεδριν. Βλέπε (Ιωαν. 9:22), (Μιχ. 6:11-12). Γι’ αυτό και ο Κύριος Ιησούς είπε στους Φαρισαίους ότι δεν μπορούσαν να έχουν πατέρα το Θεό. Τους είπε «εσείς είστε από τον πατέρα σας το διάβολο και θέλετε να κάνετε τις επιθυμίες του πατέρα σας. Εκείνος ήτο από αρχής ανθρωποκτόνος και δεν μένει στην αλήθεια» ^,(Ιωαν. 8:44), (Ματθ. 7:2,3), (Λουκ. 6:22).

Το ίδιο και χειρότερα συμπεριφέρονται από τους Καθολικούς. Φοβούνται τη δημοσιότητα και τρέχουν να τους φιμώσουν, να τους στερήσουν το δικαίωμα της έκφρασης, και τους λασπώσουν ως αποστάτες, τους χαρακτηρίζουν υπερηφάνους, τους σέρνουν στα δικαστήριά τους κεκλισμένων των θυρών, χωρίς να έχουν το δικαίωμα να προσκομίσουν μάρτυρες και τελικά με γκεμπελίστικες μεθόδους Γ΄ Ράιχ τους αποκόβουν (αφορίζουν) και ότι συνεπάγεται με αυτό. Με τη βάσανο των δικαστικών επιτροπών χρησιμοποιούν κάθε είδους ψυχολογική βία το λεγόμενο μπούλινγκ, για να πετύχουν στα σχέδιά τους να τους εξουθενώσουν, να τους εξευτελίσουν, να τους λασπώσουν να τους αποκόψουν και από τις οικογενειακές σχέσεις. Ποιος Θεός το κάνει αυτό; Ποιος Θεός σας δίνει εξουσία; Που είναι γραμμένα αυτά;

Και όταν χρειαστεί να επέμβει κάποιος εισαγγελέας για τις αλχημείες που κάνουν τότε προφασίζονται πως διώκονται χάριν της δικαιοσύνης και χάριν του Χριστού.

Ο Σατανάς στην προσωπικότητά του έχει δύο χαρακτηριστικά: Το ένα είναι ανθρωποκτόνος και το άλλο είναι ψεύτης και πατέρας του ίδιου του ψέματος. Από το άλλο μέρος έχουμε τον πατέρα Θεό που συστήνει τι είναι καλό και πώς να πράττουμε το δίκαιο, να αγαπάμε το έλεος και να περπατούμε ταπεινά μαζί με το Θεό. (Μιχ. 6:8, Οσ.6:6).

Ας αποφασίσουμε λοιπόν σε ποιον θέλουμε να μοιάσουμε;

Εδώ συντελείται ένα από τα μεγάλα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας όσο παράξενο κι αν φαίνεται αυτό. Σκοτώνουν χιλιάδες ανθρώπους με ΣΥΜΒΟΛΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ και τους θάβουν ζωντανούς για την υπόλοιπη ζωή τους. Τους αποξενώνουν από συγγενείς και φίλους. Χωρίζουν χιλιάδες οικογένειες από το φυσικό δεσμό αίματος και τους κάνουν εχθρούς. Και όλα αυτά τα κάνουν με ζήλο Θεού. Κοιτάξτε πως το επισημαίνει ο Κύριος Ιησούς. «Θα σας κάνουν αποσυνάγωγους^. μάλιστα, έρχεται ώρα, κατά την οποία καθένας που θα σας θανατώσει θα νομίσει ότι προσφέρει λατρεία στο Θεό. Και θα σας τα κάνουν αυτά, επειδή δεν εγνώρισαν τον πατέρα ούτε εμένα». (Ιωαν. 16:2,3), (Ρωμ. 10:2,3). Τι είναι αυτό που δεν ξέρουν για τον Πατέρα; (Ματ. 5: 44-48).

Και παρατηρώ με λύπη πως κανένας δεν ασχολείται με αυτό που συντελείται στον εικοστό μας αιώνα.

Πως επιτυγχάνει αυτή η εταιρεία όλες αυτές τις παλικαριές της; Με τη συνεχή πλύση του εγκεφάλου προς τα μέλη της γιατί τους βεβαιώνει πως αυτή η εταιρεία είναι ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ δίαυλος μεταξύ Θεού και ανθρώπων. Και οι εκδόσεις της αποτελούν το μοναδικό μέσον για κατανόηση των Γραφών για όλο τον πλανήτη.

Αξίζει να σας υπενθυμίσω πως διαθέτουν πέντε σχολές που λειτουργούν σε ετήσια βάση για να προωθούν αυτή την προπαγάνδα και να αποκτούν τα μέλη της την τεχνική ικανότητα στο να βαφτίζουν το κακό στο καλό. Έγιναν ανυπότακτοι και άνομοι στη δικαιοσύνη του Θεού.

Είναι γραμμένο στο Λόγο του Θεού. «Ο φόβος του Κυρίου είναι να μισεί κανείς το κακό^. αλαζονεία και αυθάδεια και πονηρό δρόμο και διεστραμμένο στόμα εγώ μισώ» (Παρ. 8:13).

Παρά ταύτα αυτοί συνεχίζουν την ξέφρενη πορεία τους γιατί αγάπησαν την δόξα των ανθρώπων παρά τη δόξα του Θεού. (Ιωαν. 12:43).

Έλεγε ο προφήτης Αμώς στους αποστατημένους Ισραηλίτες και ειδικά στα δικαστικά σώματα τα οποία είχαν παρεκκλίνει από τη δικαιοσύνη του Θεού. «Να μισείτε το κακό, και να αγαπάτε το καλό και να αποκαταστήσετε την κρίση στην πύλη^. Ίσως ο Γιαχβέ ο Θεός των δυνάμεων ελεήσει το υπόλοιπο του Ιωσήφ». (Αμώς 5:15).

Και προκειμένου να ευλογούν τα δικά τους γένια παραμελούν τον Χριστό για ιδίων όφελος. Και το κάνουν αυτό επειδή διψούν για εξουσία. Θέλουν να κυβερνούν τους συνδούλους τους, τα αδέλφια τους, θέλουν να εισπράττουν χειροκροτήματα και επευφημίες. Και λέει ο Ιησούς γι’ αυτούς. «Αλίμονο σε σας, όταν όλοι οι άνθρωποι μιλήσουν με καλά λόγια για σας^. επειδή, έτσι έκαναν στους ψευδοπροφήτες οι πατέρες τους». (Λουκ. 6:26).

Και στο σημείο αυτό θέλω να σας βεβαιώσω πως με τους ανθρώπους αυτούς δεν έχω τίποτα. Αντίθετα τους αγαπάω σαν ανθρώπους. Δεν τους κατηγορώ εγώ, από μόνοι τους εγκαλούνται από το βιογραφικό τους το οποίο είναι πλούσιο και το πιο σπουδαίο τους αποκαλύπτει ο Λόγος του Θεού. Η δική μου επιθυμία είναι η σωτηρία τους. Βλέπε (Ρωμ. 10:1), (Ρωμ. 9:1-2.

Όμως μην ξεχνάμε πως βρισκόμαστε στην εποχή που όλα θα τα φέρει ο Θεός στην επιφάνεια, στο φως.

Μας πληροφορεί ο Κύριος Ιησούς γι’ αυτό. «Λοιπόν να μην τους φοβηθείτε^. επειδή, δεν είναι τίποτα σκεπασμένο που δεν θα ξεσκεπαστεί^. και κρυφό, που δεν θα γίνει γνωστό. Ότι σας λέω στο σκοτάδι να το πείτε στο φως^. και ότι ακούτε στο αυτί, να το κυρήξετε επάνω στις ταράτσες. (Ματθ. 10: 26-27), (Αποκ. 18:6-8).

Ένα παράδειγμα θέλω να φέρουμε του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου για να μας δείξει πως ο Χίτλερ και οι παρατρεχάμενοί του, Γκέμπελς και πέντε έξι άλλοι αυτοί ήσαν οι προπαγανδιστές. Πως εκτέλεσε όμως αυτό το καταστρεπτικό σχέδιό του με το να σκοτώσει πάνω από εξήντα εκατομμύρια ανθρώπους; Να ακρωτηριάσει σε ανυπολόγιστους αριθμούς; Και να πραγματοποιήσει υλικές καταστροφές σε δισεκατομμύρια; Πως πέτυχε αυτές τις παλικαριές του και τα κατορθώματά του;

Δύο στοιχεία έρχονται στο φως. Το πρώτο είναι η προπαγάνδα του και το άλλο ήταν το εκτελεστικό μέρος που οι εκτελεστές ήταν οι στρατηγοί του. Ο Χίτλερ και ο Γκέμπελς δεν θα μπορούσαν να κάνουν τίποτα χωρίς αυτούς τους στρατηγούς. Δεν μπορούσε να εκτελέσει αυτές τις νοσηρές πράξεις του.

Τα είπαμε αυτά σαν παράδειγμα. Σας είπα παραπάνω ότι διαπράττεται ένα έγκλημα σε όλη την ανθρωπότητα από το σύγχρονο κυβερνών σώμα της εταιρείας Σκοπιάς. Δεν μπορεί να κάνει τίποτα εάν δεν υπήρχαν οι χιλιάδες πρεσβύτεροι που είναι οι εκτελεστές και συνένοχοι των νοσηρών αποφάσεων ενός σύγχρονου κυβερνώντος σώματος. Γιατί και στην εποχή μας διαπράττεται ένα ανοσιούργημα με χιλιάδες πνευματικές εκτελέσεις.

Το ερώτημα που μπαίνει εδώ είναι αυτοί οι πρεσβύτεροι που είναι οι εκτελεστές των νοσηρών αποφάσεων θέλουν να είναι νομιμόφρονες στον Θεό ή σε μία εταιρεία;

Όταν συμμετέχουν σε αποκοπές ηθικών ανθρώπων που το μόνο αμάρτημά τους είναι ότι έχουν διαφορετική άποψη των Γραφών πού θέλουν να είναι νομιμόφρονες; Στον Θεό ή στην εταιρεία;

Τότε έχουν ακέραιη την ευθύνη. Όταν διαβάζετε τα εδάφια Β΄ Ιωάννου 9-11 εκεί μιλάει για τη διδασκαλία του Χριστού και μας λέει: «καθένας που παραβαίνει και δεν μένει στη διδασκαλία του Χριστού δεν έχει Θεό^. και κείνος που μένει στη διδασκαλία, αυτός έχει και τον πατέρα και το γιο». Εδώ είναι το χαρακτηριστικό, στο 10 εδ. «εάν κάποιος έρχεται σε σας και δεν φέρνει αυτή τη διδασκαλία, να μην τον δέχεστε στο σπίτι και να μην του λέτε το χαίρε. Επειδή εκείνος που λέει σε αυτόν το χαίρε γίνεται κοινωνός στα πονηρά του έργα» (Γαλ. 8:9), (Β΄ Κορ. 11:4).

Για ποια διδαχή μιλάει εδώ; Για τη διδαχή του Χριστού. Όχι για τη διδαχή μιας εταιρείας.

Παρά ταύτα συνεχίζει το κυβερνών σώμα τη σκληρότητά του και την έλλειψη ελέους στους ταπεινούς ανθρώπους.

Αν θέλαμε να εξειδικεύσουμε ποιοι άνθρωποι είναι αυτοί που εκτελούν την προπαγάνδα της εταιρείας και υλοποιούν τις αποφάσεις του κυβερνώντος σώματος είναι: Μπεθελίτες, Επι. Περιφερείας, Επ. Περιοχής, Ειδικοί Σκαπανείς. Όλοι αυτοί που εκτελούν αυτές τις αποφάσεις είναι ο αμειβόμενος κλήρος της εταιρείας. Είναι οι μισθωτοί εκτελεστές των νοσηρών αποφάσεων του κυβερνώντος σώματος. Είναι τα όργανα εκείνα που χωρίς αυτά δεν θα μπορούσε να κάνει τίποτα η εταιρεία. Το πνεύμα του Θεού μας πληροφορεί εδώ: «Άνθρωποι πονηροί και γόητες θα προκόψουν προς το χειρότερο πλανώντες και πλανόμενοι» (Β΄ Τιμ. 3: 13-14).

Σας παρακαλώ κάντε μια αντιπαραβολή στα παρακάτω εδάφια για να δούμε πως ενεργούσε ο Απόστολος Παύλος σε αυτές τις περιπτώσεις. «γι’ αυτό αγρυπνείτε φέρνοντας στη μνήμη σας ότι τρία χρόνια ,νύχτα και ημέρα, δεν έπαψα να νουθετώ καθέναν ξεχωριστά. Ασήμι ή χρυσάφι ή ιμάτιο δεν επεθύμησα από κανέναν. Σε όλα υπέδειξα σε σας ότι κοπιάζοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο, πρέπει να βοηθάτε τους ασθενείς και να θυμάστε τα λόγια του Κυρίου Ιησού ότι αυτός είπε: Μακάριο είναι να δίνει κάποιος παρά να παίρνει» (Πραξ. 31:33,35). Κάντε την κριτική σας παρακαλώ.

Και τώρα θέλω να σας φέρω στο φως ένα αρχείο από μια δίκη που έγινε στη Σκωτία το 1954. Εκεί λοιπόν κλήθηκαν τρεις μάρτυρες του κυβερνώντος σώματος για να υπερασπιστούν την εταιρεία. Ο πρώτος ήταν ο Fred Franz, ο δεύτερος ήταν ο Hayden C. Covington και ο τρίτος ήταν ο Grant Suiter.

Από τις ερωτήσεις που υπέβαλε ο σύμβουλος της Βρετανικής Κυβέρνησης και από τις απαντήσεις που έδωσαν αυτοί φαίνεται τι προσβεύει αυτή η οργάνωση.

Δεν θα πούμε πολλά αλλά μόνο δύο πράγματα.

Το πρώτο είναι: Ότι και αν διαβάζει κάποιος στη Βίβλο δεν πρέπει να εκφράζει αυτές τις ιδέες που δεν ταυτίζονται με τις αδιαμφισβήτητες διδασκαλίες της εταιρείας. Ακόμα και αν ο ίδιος ο λόγος του Θεού τον έχει διαβεβαιώσει αυτό δεν είναι αρκετό. Πρέπει να περιμένει ώστε η αλλαγή να διακηρυχθεί από την κατάλληλη πηγή, από την κεφαλή της οργάνωσης, από το κυβερνών σώμα.

Το δεύτερο είναι όταν αποκόπτεται κάποιος άνθρωπος από την εν λόγω οργάνωση τότε αυτός είναι σύμφωνα με τον Θεό ανάξιος να συνεχίσει να ζει.

Επομένως όταν έρχεται μια αλλαγή πρέπει να έχει τη σωστή προέλευση, δηλαδή την κεφαλή της εκκλησίας, το κυβερνών σώμα, όχι από κάτω προς τα πάνω.

Για να επιτευχθεί η ενότητα της εκκλησίας των μαρτύρων πρέπει να γίνονται αποκοπές έστω και αν αυτά που λένε αυτοί είναι σωστά.

Και σας ρωτώ: Που τα βρήκατε αυτά γραμμένα; Αυτά δεν υπάρχουν στο Λόγο του Θεού. Κεφαλή της εκκλησίας είναι ο Χριστός και όχι κάποια εταιρεία. «Επειδή, ο άντρας είναι κεφαλή της γυναίκας. Όπως και ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΕΦΑΛΗ της εκκλησίας. Και αυτός είναι ο σωτήρας του σώματος. Αλλά καθώς η εκκλησία υποτάσσεται στο Χριστό, έτσι και οι γυναίκες υποτάσσονται στους άντρες τους, σε όλα. (Εφ. 5:6).

Είδατε εσείς πουθενά το κυβερνών σώμα να είναι κεφαλή ή ο Χριστός; Υποβαθμίζεται ο ρόλος του Χριστού στην εκκλησία του και αναβαθμίζουν σε κεφαλή το κυβερνών τους σώμα. Βλέπω πόσο έντεχνα παραμερίζει το Χριστό και παίρνει η εταιρεία τη θέση του αντί του Χριστού.

Γι’ αυτό εάν μας ερέθισε καθόλου το πνεύμα του Θεού από αυτό το κείμενο τότε ας μη σκληρύνουμε τις καρδιές μας όπως κάποιοι άλλοι στο παρελθόν. Αλλά ας μαλακώσουμε τις καρδιές μας και ας δούμε όλα αυτά κάτω από το πνεύμα του Θεού.

Ας διαβάσουμε παρακαλώ: «Γι’ αυτό το Πνεύμα το Άγιο λέει: Σήμερα αν ακούσετε την φωνή του να μην σκληρύνετε τις καρδιές σας όπως στην πρόκληση της έντονης πικρίας, κατά την ημέρα του πειρασμού μέσα στην έρημο». (Εβρ. 3: 7-18). Σας παρακαλώ διαβάστε μέχρι το τέλος.

Μια φιλάγαθη προτροπή θέλω να σας κάνω επειδή όλοι μας θα σταθούμε μπροστά στο βήμα του Χριστού για κρίση. (2 Κορ. 5:10 και Ρωμ. 14:12)

Γι’ αυτό ας μοιάσουμε σε εκείνους τους αρχαίους Βεριοίς που ήσαν ευγενέστεροι των Θεσσαλονικαίων γιατί ήθελαν να ερευνούν τις Γραφές αν έχουν έτσι αυτά που τους έλεγε ο Απόστολος Παύλος. Το ίδιο ας κάνουμε και εμείς. (Πρ. 17:30-31, 17:11).

Και τέλος ας υπακούσουμε στην φωνή του αγγέλου: «Να βγείτε έξω από αυτήν, ο λαός μου, και να μην συγκοινωνήσετε στις αμαρτίες της και να μην πάρετε από τις πληγές της». (Αποκ. 18:4-5), (Ησ. 48:18-19).

Με αγάπη Χριστού

Στέλιος Κερκυραίος

Εν Πάτραις 29/5/2015

Τηλ. 2610 590084

Που Βρίσκεται Σήμερα η Εκκλησία η Αληθινή του Χριστού και των Αποστόλων;

Στην πολυτάραχη ζωή μας, μπορεί ο Λόγος του Θεού να μας βοηθήσει;

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΝΑΙ.

"Και κάνω έλεος σε χιλιάδες γενεών, εκείνων που με αγαπούν, και τηρούν τα προστάγματά μου." (Δευτ 5:10)

Πάρα πολλοί άνθρωποι σήμερα αναρωτιούνται: άραγε είναι ο Θεός αυτός που μας μιλάει μέσα από την Αγία Γραφή; Φυσικά και είναι, επειδή τίποτα δεν είναι τυχαίο: "Ποιος λέει κάτι, και γίνεται, χωρίς να το προστάξει ο Κύριος;" (Θρήνοι 3:37).

Ναι, ο Θεός είναι Εκείνος που μας μιλάει στην Αγία Γραφή. Επίσης, μας μιλάει και μέσω της Δημιουργίας Του, η οποία είναι τόσο πλούσια, όμορφη και καλά συντονισμένη. Ο Θεός μέσα από την καταπληκτική ποικιλία των χρωμάτων, σχημάτων και ενεργειών Του, μας δείχνει με πολύ φανερό τρόπο την ευφυΐα, την αγάπη, τη λεπτότητα, την τελειότητα, τη μεγάλη δύναμή Του.

Ακούστε τον Θεό που μας μιλάει, μέσα από τον Λόγο Του, την Αγία Γραφή. Γιατί;

Διότι, "ολόκληρη η γραφή είναι θεόπνευστη, και ωφέλιμη για διδασκαλία, για έλεγχο, για επανόρθωση, για διαπαιδαγώγηση, που γίνεται με δικαιοσύνη" (Β΄ Τιμ 3:16).

Ωστόσο, η φωνή του Θεού, δεν ακούγεται μόνο μέσα από αυτά, αλλά είναι πιο δυνατή, καθαρή και επίμονη διαμέσου του Υιού Του, του Ιησού Χριστού. Καθώς διαβάζουμε την Αγία Γραφή, βλέπουμε πως ο Ιησούς ήταν τόσο κοντά στους ανθρώπους, που τους ανάσταινε, τους θεράπευε, πολλαπλασίαζε τους άρτους και τα ψάρια, έδινε κρασί, και ακόμα περπατούσε επάνω στα κύματα και ηρεμούσε τη θάλασσα.

"Και [...] πήρε τα πέντε ψωμιά και τα δύο ψάρια, σηκώνοντας τα μάτια του στον ουρανό τα ευλόγησε· [...]" (Ματθ 14:19-21) Γιατί τα έκανε όλα αυτά; Για να τονίσει πώς όταν έρθει στη Βασιλεία Του θα κάνει πολύ περισσότερα για τους ανθρώπους. (Ματθ. 6:33)

Αλλά ο σκοπός του Θεού, δεν είναι να μας αποσπάσει από τις ανθρώπινες συνθήκες, αλλά να γίνει γνωστός σε εμάς ως ένας Θεός που αγαπάει και μας δείχνει το μεγάλο έλεός Του. Θέλει να συνάψει μαζί μας προσωπική σχέση.

Ο Ιησούς ήρθε στη Γη μας με ένα σκοπό. Να κηρύξει την αλήθεια του Θεού και να δώσει τη ζωή Του λύτρο αντί πολλών (Ματθ 20:28). Επιπρόσθετα, η Βίβλος μας μαθαίνει να γνωρίζουμε ακόμα πιο καλά τον παντοδύναμο Θεό και Πατέρας μας, και τον Υιό Του. Παράλληλα, μας δείχνει και ποιοι πραγματικά είμαστε και πια αξία έχει η ζωή μας για τον Θεό και τον Χριστό (Λουκ. 10:22, Ιωάν 14:23). Κανένας δεν μπορεί να πάει στον Χριστό αν δεν τον ελκύσει ο Θεός (Ιωάν 6:44).

Όμως η Αγία Γραφή δεν είναι ένα βιβλίο όπως όλα τα άλλα, αλλά είναι ιερό βιβλίο, το οποίο μιλάει για έναν Θεό, ο οποίος επικοινωνεί με τα πλάσματά Του, επειδή πολλές φορές μέσα στη Γραφή επαναλαμβάνεται η φράση: "αυτό λέει Κύριος ο Θεός". Ο Θεός είναι μία πραγματική οντότητα, όπως είμαστε πραγματικοί και εμείς. Ωστόσο, ο Θεός είναι πνεύμα. Και αυτός ο Θεός και Πατέρας μας θέλει "να σωθούν όλοι οι άνθρωποι, και νάρθουν στην επίγνωση της αλήθειας." (Α΄ Τιμ 2:4)

Επειδή, είναι ένας Θεός ο οποίος ζητάει να ακούσει και να βοηθήσει τους ανθρώπους. Ο Ίδιος ξέρει πώς να διαφυλάττει τον Λόγο Του την Αγία Γραφή, παρά τις προσπάθειες που κάποιοι έκαναν για να την καταστρέψουν και έτσι να την κάνουν να σωπάσει κατά τη διάρκεια των αιώνων. Είναι γραμμένο για αυτό: "Το χορτάρι ξεράθηκε, το άνθος μαράθηκε· ο λόγος, όμως, του Θεού μας μένει στον αιώνα." (Ησ 40:8)

Αυτός ο Θεός μας, είναι Θεός προφητειών, που τον ορισμένο καιρό εκπληρώνονται τα λόγια Του. Για τον ερχομό του Κυρίου Ιησού, έχει κάνει κάνει να γραφτούν πάνω από 300 προφητείες, οι οποίες είχαν εξαγγείλει τον ερχομό του Ιησού Χριστού στη Γη, οι οποίες έχουν πραγματοποιηθεί.

Στην ουσία, όλη η μαρτυρία που δίνεται στην Αγία Γραφή, είναι το πνεύμα της προφητείας του Ιησού Χριστού. "[...] επειδή, η μαρτυρία τού Ιησού είναι το πνεύμα τής προφητείας." (Αποκ 19:10) Ακόμα μας λέει η Αγία Γραφή τον τόπο που θα γεννιόταν ο Ιησούς Χριστός (Μιχ 5:2). Μας είπε ακόμα ο Λόγος του Θεού και για τα πάθη του Χριστού: "Αυτός, όμως, τραυματίστηκε για τις παραβάσεις μας· ταλαιπωρήθηκε για τις ανομίες μας· η τιμωρία, που έφερε τη δική μας ειρήνη, ήταν επάνω σ' αυτόν· και διαμέσου των πληγών του γιατρευτήκαμε εμείς." (Ησ 53:5, Α΄ Πέτρ 1:19-21). Θα σας παρακαλούσα να διαβάσετε τα παραπάνω εδάφια.

Ο άνθρωπος έχει ανάγκη από έναν μεσίτη για να συμφιλιωθούμε με τον Θεό. Αυτός δεν είναι άλλος από τον Υιό Του, τον Ιησού Χριστό, ο οποίος θυσίασε τη ζωή Του. Και έτσι ο Θεός συγχωρεί κάθε έναν όταν μετανιώσει και στραφεί στον Θεό, και αναγνωρίσει ότι είναι αμαρτωλός. Τότε οι αμαρτίες του θα συγχωρηθούν, επειδή πλήρωσε για αυτές ο Ιησούς Χριστός με την ίδια Του την ζωή (Α΄ Τιμ 2:5, Ιάκ. 4:8-10). Ο Θεός μας συγχωρεί αν εμείς έχουμε μετανιώσει πραγματικά και έχουμε πάει κοντά στον λυτρωτή μας, τον Ιησού Χριστό.

"Ελάτε σε μένα όλοι όσοι κοπιάζετε και είστε φορτωμένοι, και εγώ θα σας αναπαύσω. Σηκώστε επάνω σας τον ζυγό μου, και μάθετε από μένα· επειδή, είμαι πράος και ταπεινός στην καρδιά· και θα βρείτε ανάπαυση μέσα στις ψυχές σας. Επειδή, ο ζυγός μου είναι καλός, και το φορτίο μου ελαφρύ. " (Ματθ 11:28-30, Ιωάν 11:25-26 , Πράξ 4:12)

Επειδή ο Λόγος του Θεού μπορεί να είναι πραγματικός και πρακτικός για τη ζωή μας, σήμερα. Επειδή μέσα στην Αγία Γραφή, η οποία είναι ο Άγιος Λόγος τού μεγαλοδύναμου Θεού, υπάρχει μια δύναμη ζωής για την σωτηρία εκείνων που θα έχουν πιστέψει ειλικρινά στον αληθινό Θεό με όλη τους την ψυχή. Αυτά τα γράμματα που περιέχονται μέσα στην Αγία Γραφή είναι πρακτικά για τη σημερινή μας ζωή, εάν εμείς πάμε κοντά στον Θεό. Για αυτό ας αφήσουμε τον Λόγο του Θεού να κυριαρχήσει στη ζωή μας, επειδή "λύχνος στα πόδια μου είναι ο λόγος σου, και φως στα μονοπάτια μου." (Ψαλμ 119:105) Και όχι μόνο αυτό. Μπορεί τώρα να μας βοηθάει, αλλά ο δρόμος του Χριστού μας πάει σε σπουδαιότερα πράγματα. "Ο Ιησούς λέει σ' αυτόν: Εγώ είμαι ο δρόμος, και η αλήθεια, και η ζωή· κανένας δεν έρχεται στον Πατέρα, παρά μόνον διαμέσου εμού·" (Ιωάν 14:6)

Όπως βλέπετε αγαπητέ αναγνώστη, είναι σημαντικό να μελετάμε την Αγία Γραφή, επειδή ακούγοντας τον λόγο του Θεού θα δημιουργήσουμε και πίστη στον Θεό, επειδή χωρίς πίστη δεν μπορεί να ευαρεστήσει κανένας τον Θεό. Αυτή η βεβαιωμένη πίστη μάς φέρνει ελπίδα, που μπορούμε να την συμμεριζόμαστε με την οικογένειά μας και με άλλους συνανθρώπους μας. Επειδή λέει στον λόγο του Θεού, αν ακούσεις σήμερα τη φωνή μου, μην σκληρύνεςι την καρδιά σου (Εβρ 3:7).

Εμείς δεν βλέπουμε τον Ιησού Χριστό όπως Τον έβλεπαν οι μαθητές Του, αλλά μπορούμε να αισθανόμαστε την πραγματικότητα της συμπόνιας και της παρηγοριάς Του, μέσω μιας πνευματικής διάκρισης. Επειδή ο Ιησούς μας έδωσε πνευματική ενόραση, ώστε να διακρίνουμε τα σπουδαιότερα. (Α΄ Ιωάν 5:20)

Και έχοντας αυτή την ενόραση και πίστη, είναι βέβαιο πως δεν θα απογοητευτούμε ποτέ, επειδή ο ίδιος ο Ιησούς καταλαβαίνει πολύ καλά την κατάστασή μας σήμερα. Τις πληγές μας, το βάρος που επιφέρει η ατέλεια επάνω μας. Ο Ιησούς Χριστός είναι κοντά μας πάντοτε, αν εμείς Τον αναζητούμε μέσω προσευχής και εγκαρτέρησης (Ψαλμ 103:2-5). Τότε Αυτός θα είναι πρόθυμος να μας ακούσει, απαντήσει, γιατρέψει ("αυτόν που γιατρεύει όλες τις αρρώστιες σου") και ανακουφίσει, κάθε έναν από εμάς που θα εμπιστεύεται τη ζωή του σε Αυτόν, όσες θλίψεις και αν υποστούμε για την πίστη μας προς τον Χριστό.

Εκείνο που είναι βέβαιο μέχρι τώρα, είναι ότι ο Θεός μας αγάπησε και μας αγαπάει, και το έδειξε έμπρακτα αυτό. "Επειδή, με τέτοιον τρόπο αγάπησε ο Θεός τον κόσμο, ώστε έδωσε τον Υιό του τον μονογενή, για να μη χαθεί καθένας ο οποίος πιστεύει σ' Αυτόν, αλλά να έχει αιώνια ζωή." (Ιωάν 3:16)

Ο συνεργάτης. Ευχαριστώ πάρα πολύ για την προσοχή σας που δείξατε, και σας αφήνω με ανυπόκριτη αγάπη και σπλάχνα του Χριστού. (Ιωάν 14:23, Αποκ 3:20).

Τηλ. επικοινωνίας: 2610 590 084

Όταν Δύο Ερωτήσεις Αποκαλύπτουν το Θεμέλιο μιας Οργάνωσης

i

Τι σημαίνει Χριστιανός;

"Η αυτογνωσία ενός Χριστιανού, καθίσταται αληθινά δυνατή, μόνο εάν το άτομο επιτρέψει στον Χριστό να εισέλθει στη ζωή του και να του ανοίξει τους οφθαλμούς της διανοίας του, αποκτώντας μια ισόβια προσωπική σχέση μαζί Του και, μέσω του Χριστού, και με τον Θεό ως Πατέρα."

Είναι μια ρεαλιστική πρόκληση για όλους μας και δίνει την ευκαιρία να δούμε τη πραγματικότητα κατάματα. Μπορούμε, έτσι, να ξεφύγουμε από τη στειρότητα που προσφέρουν οι ξερές ταμπέλες και οι αυτοκόλλητες ετικέτες, οι οποίες, αντί να βοηθούν, μπερδεύουν τους ανθρώπους, τους χωρίζουν, τους απατούν και τους αποπροσανατολίζουν.

Χριστιανός ανέκαθεν μοιάζει με ένα επίθετο που ψάχνει απεγνωσμένα να βρει ουσιαστικό για να δείξει το νόημά του.

Ο Χριστός δεν χρησιμοποίησε τον όρο αυτόν, αλλά ονομάζει τους δικούς Του: αδελφούς Του, μαθητές Του, φίλους Του. Προσέχουμε ότι όλα αυτά τα ονόματα δείχνουν προσωπική/συγγενική σχέση και αυτό στα σίγουρα είναι το ζητούμενο.

21 Δεκεμβρίου 2012 – Έρχεται το τέλος του κόσμου;

Σημείωση: Θα λέγαμε ότι τα παρακάτω ισχύουν και για κάθε επικείμενη και πιθανή ημερομηνία (και όχι μόνο για την 21/12/2012 που θα έρθει και θα περάσει), περί της πρόβλεψης του πότε θα έρθει η του Κυρίου Δευτέρα Παρουσία ή κατά άλλους η συντέλεια/τέλος του κόσμου (φυσικά, το δεύτερο λέγεται υπό το πρίσμα ότι είναι το μόνο που περιμένει κανείς και τίποτα καλύτερο για τον ίδιο).

 21 Δεκεμβρίου 2012 – Έρχεται το τέλος του κόσμου;

ΟΧΙ. Κατ΄ ουδένα τρόπο.

Επειδή πολλά λέγονται από πολλούς ας δούμε τι μας λέει ο μόνος που γνωρίζει περί αυτού, ο αψευδείς Θεός.

Στην Αγία Γραφή είναι γραμμένα τα εξής όπως τα διατύπωσε ο Κύριος μας, ο Ιησούς Χριστός.

Ερωτηθείς από τους μαθητές του περί του τέλους – συντελείας είπε :

Ψήφος εμπιστοσύνης – Σε ποιον και σε τι;

Τις εκλογές είναι να τις κλαις,
σε βάζουν να ψηφίσεις για να μην ψοφήσεις. . .

Όμως, τι να ψηφίσεις;
Αυτούς που κλέβουν του κόσμου τα λεφτά, λένε λόγια ουτοπικά
και παίζουνε και σε διαφημίσεις.

Οι άνθρωποι δεν έχουν να φάνε, οι ελπίδες τους χάνονται,
η κατάσταση δεν πάει άλλο, έχουν φόβο μεγάλο.

Το μέλλον σκέφτονται και πεθαίνουν ψυχικά,
γι’ αυτό δεν πάνε να ψηφίσουν τα λαμόγια και τα αρπακτικά.

Πάνε, όσοι τους έχει μείνει ακόμα μια γλυκιά ελπίδα,
στο τέλος όμως μένει πίκρα και στους άλλους η μερίδα.

Τον τόπο δεν τον σκέφτονται, σκέφτονται μόνο την κοιλιά τους,
πώς θα καθίσουν στην καρέκλα, να μαζεύουν τα λεφτά τους.

Όλοι στο ίδιο σκηνικό είμαστε θεατές,
άρτος πουθενά μα μόνο θέαμα με ρυπαρούς υποκριτές.


Στηρίζεται σε άνθρωπο; άτομο καταραμένο,
πώς θα φύγει η κατάρα ψηφίζοντας τον πεθαμένο;


Πάροικοι είμαστε εδώ στη γη, το σκοτάδι βασιλεύει,
κανένας δεν έφερε την αλλαγή και το κακό θεριεύει.

Κανένας δεν στηρίζεται στον Θεό,
τα βήματά τους θέλουνε να κυβερνάνε,
δεν ξέρουν όμως τον Δημιουργό,
τα φίδια θα τους φάνε.

Αρχή ωδίνων υπάρχει στη γη,
το περιβάλλον βοεί, η κακία, η βία και η σάρκα αφθονεί.

Οι καιροί είναι κρίσιμοι και δύσκολοι στην αντιμετώπισή τους,
πλανούνται οι άνθρωποι άσκοπα χωρίς τον ελευθερωτή τους.

Θεωρίες βρίσκουν για τ’ αυτιά τους να τους παροδηγούνε,
την υγιαίνουσα διδασκαλία όλοι την εμισούνε.

Δεν κάθονται να ψάξουνε, δεν νοιάζονται να βρούνε,
την αλήθεια που θα τους ελευθερώσει, κι’ αυτή την εμισούνε.

Η δύναμη τους είναι τα λεφτά, αυτά επιποθούνε,
δεν καταλαβαίνουν ότι χώμα είναι και στο χώμα θε να μπούνε.

Μηχανεύονται δόλο και ματαιότητα στη λιγοστή ζωή τους,
δεν νοούν ότ’ είναι πάροικοι και ο θάνατος μαζί τους.

Μεγάλη ημέρα έρχεται του Θεού και αυτή να εκαρτερούμε,
πώς θα είμαστε έτοιμοι αν στο Πνεύμα δεν φρονούμε;


Στη Βασιλεία του Θεού προσμένουμε και όχι σε κυβερνήσεις,
όλες ανθρωποποίητες, ποτέ δεν φέρνουν λύσεις.

Τα βήματα μας να κατευθύνει ο Δημιουργός
και όχι ένας ατελής χωματένιος πονηρός.

Άτομα που μας διοικεί του Θεού το Πνεύμα
και όχι να κλυδωνιζόμαστε σε κάθε διδασκαλίας ρεύμα.

Όπου το Πνεύμα του Θεού εκεί και ελευθερία,
σ’ αυτήν ας μείνουμε σταθεροί και όχι σε δουλεία.

Την γνώση να αποκτούμε του Θεού και του Υιού,
αυτό σημαίνει αιώνια ζωή, δεν αποβλέπουμε αλλού.

Πάσα Γραφή θεόπνευστη και ωφέλιμη για διδασκαλία,
από αυτήν να διδασκόμαστε και όχι από ψευτοερμηνία.

Μεσίτης μεταξύ Θεού και ανθρώπου ΜΟΝΟ ο Ιησούς Χριστός,
κάθε άλλος είναι κλέφτης, ψεύτης και οδηγός τυφλός.

Ο κόσμος παρέρχεται και η επιθυμία του,
οι κυβερνήσεις πέφτουνε, το μίσος παραμένει,
πότε δεν χάνεται η Αγάπη του Θεού και οι υποσχέσεις Του,
σ’ αυτά ας παραμένουμε και ας είμαστε ενωμένοι.

Το χρυσάφι του κόσμου μην το ζητάμε γιατί αυτό θα μείνει και εμείς θα φύγουμε,
ας ζητάμε σοφία, σωφροσύνη, σύνεση και στην παιδεία του Θεού να καταφύγουμε.

Αν είναι το μάτι καθαρό, θα ‘ναι κι όλο το σώμα φωτεινό,
έγινε μάτι πονηρό; σίγουρα κι το σώμα θα γίνει σκοτεινό.

Όλα είναι μάταια και θα χαθούν, η Αγάπη θα μείνει,
αν μείνουμε στην Αγάπη του Θεού, η ζωή μας δεν θα φθίνει.

Θα ζούμε με δικαιοσύνη και ειρήνη, το καλό θα βασιλεύει,
όλες υποσχέσεις του Θεού που καμία δεν ξεφεύγει.


Όλοι Αγάπη να’ χουμε και να είμαστε ενωμένοι,
μόνο ο Θεός να οδηγεί κι’ απ’ τον κόσμο τραβηγμένοι.

Στον Θεό μας τι είναι ευάρεστο συνέχεια να ζητούμε,
τον Ιησού Χριστό μη παύοντας να ακολουθούμε,
το Άγιο Πνεύμα του Θεού ποτέ να μη λυπούμε,
και για τα του Πνεύματος πάντοτε να φρονούμε.

Αίμα και Ζωή, Νόμος και Αγάπη

Το πλήρες κείμενο του κεφαλαίου 9, μπορείτε να το διαβάσετε και σε μορφή PDF από εδώ: Αίμα_και_Ζωή-Νόμος_και_Αγάπη-Αναζητώντας_την_εν_Χριστώ_Ελευθερία.pdf

---

Διότι το γράμμα θανατόνει, το δε πνεύμα ζωοποιεί. - Β´ Κορ. 3:6

Τα όσα πρόκειται να συζητήσουμε δεν κάνουν τον παραμικρό υπαινιγμό ότι η χρήση του αίματος στερείται κινδύνου. Το ότι υπάρχει ένα ποσοστό κινδύνου είναι γεγονός. Ούτε υπονοούν ότι ο άνθρωπος που λαμβάνει μία προσωπική, ελεύθερη απόφαση να αποφύγει τις μεταγγίσεις (ή οποιαδήποτε αποδοχή συστατικών και κλάσματος του αίματος) βάσει θρησκευτικών λόγων κάνει κάτι λάθος. Ακόμη και πράξεις που είναι σωστές από μόνες τους, γίνονται λάθος αν πραγματοποιηθούν με κακή συνείδηση. Όπως το θέτει ο απόστολος, “μακάριος όστις δεν κατακρίνει εαυτόν...παν ό,τι δεν γίνεται εκ πίστεως, είναι αμαρτία.¹” Το αν, μέσα από τις ενδείξεις που θα παρουσιαστούν, συγκεκριμένες ενοχές επάνω στο αίμα αποκαλύψουν μία αδύναμη ή δυνατή συνείδηση, το αφήνω στον αναγνώστη να το κρίνει.

Ταυτόχρονα, η σοβαρότητα της ευθύνης μιας οργάνωσης στο να επιβάλλει τις απόψεις της στην προσωπική συνείδηση του ατόμου σε τόσο κρίσιμα ζητήματα, δεν πρέπει να υποτιμηθεί. Τα όσα συνέβησαν με την Εταιρεία της Σκοπιάς στο θέμα του αίματος αντικατοπτρίζουν το πώς ο νομικισμός μπορεί να οδηγήσει μία οργάνωση σε ένα τέλμα ασυνέπειας, με τα μέλη της να υφίστανται όλες τις δυσάρεστες συνέπειες που προκύπτουν.

Ξεκινώντας από το τέλος της δεκαετίας του 1940, η οργάνωση αρχικά εξέδωσε μία σαφέστατη απαγόρευση της αποδοχής αίματος, σε οποιαδήποτε μορφή, συνολική ή κλασματική. Στη συνέχεια, καθώς περνούσαν τα χρόνια, προσέθετε καινούριους κανόνες, οι οποίοι δημιουργούσαν ένα αυστηρά νομικίστικο και λεπτομερές σύστημα επάνω στο ζήτημα.

Ο τελευταίος κανόνας επάνω στα κλάσματα του αίματος είναι αυτός που παρουσιάστηκε στη Σκοπιά της 15ης Ιουνίου, 2000, σελ. 29-31 και 15ης Ιουνίου 2004 σελ. 14-23, 29-31. Ο κανόνας αυτός ασχολείται με έναν νέο ορισμό του τι μπορεί να επιτραπεί όσον αφορά τα συστατικά του αίματος. Ισχυρίζονται πλέον ότι τα τέσσερα “πρωταρχικά συστατικά” του αίματος -ερυθρά αιμοσφαίρια, λευκά αιμοσφαίρια, αιμοπετάλια και πλάσμα- απαγορεύονται, αλλά τα “κλάσματα” που προέρχονται και από τα τέσσερα “πρωταρχικά συστατικά” επιτρέπονται.

Το ακόλουθο διάγραμμα βασικά απεικονίζει την τρέχουσα άποψη της οργάνωσης επάνω στη χρήση του αίματος:

Η θέση αυτή, η οποία διαχωρίζει τα “μη αποδεκτά” στοιχεία του αίματος (ανώτερο τμήμα) και τα στοιχεία που εξαρτώνται από την “προσωπική απόφαση” (κατώτερο τμήμα) περιγράφεται στο περιοδικό της Σκοπιάς της 15ης Ιουνίου 2004. Αναλύοντας το άρθρο και την επιχειρηματολογία του, μια επιστολή από τη Σουηδία γράφει:

Αυτό σημαίνει ότι τα μέρη του αίματος που έχουν λάβει το πράσινο φως σε προηγούμενα άρθρα τώρα αναφέρονται ως “κλάσματα” του πλάσματος. Αυτό που κατάφεραν προφανώς είναι ότι τα εγκεκριμένα κατά το παρελθόν μέρη του αίματος (σφαιρίνες, αλβουμίνη, παράγοντας πήξης VIII κ.τ.λ.) μειώνονται σε σημασία σε σύγκριση με τα ερυθρά και λευκά αιμοσφαίρια, καθώς και με τα αιμοπετάλια. Συνεπώς, η ασυνέπεια της προηγούμενης θέσης στον αυθαίρετο διαχωρισμό μεταξύ των διαφόρων συστατικών του αίματος τώρα απαλείφεται στα μάτια του υποτακτικού, καλόπιστου Μάρτυρα. Η Εταιρεία αντιμετώπιζε δυσκολία στο χειρισμό αυτής της ασυνέπειας, κάθε φορά που δεχόταν πρόκληση². Η αναγκαία λύση σε αυτό το δίλημμα έπρεπε να περιλαμβάνει καινούρια συστατικά, όπως τα “κλάσματα” των ερυθρών και λευκών αιμοσφαιρίων και των αιμοπεταλίων, τα οποία αναφέρονται ξεχωριστά. Η ανεκτικότητα αυτή, που πλέον εκφράζεται ανοιχτά, κατά το παρελθόν αποκλειόταν. Αφού τα επεξεργασμένα ερυθρά αιμοσφαίρια με τη μορφή της αιμοσφαιρίνης, χωρίς τη μεμβράνη τους, θα είναι σύντομα γεγονός -τα ονόματα των πολλά υποσχόμενων προϊόντων είναι PolyHeme, Hemospan και Hemopure- η πιο πρόσφατη θέσης της Εταιρείας ίσως έχει μακροπρόθεσμες συνέπειες για τους Μάρτυρες. Πολύ σύντομα ίσως είναι σε θέση να λάβουν -για πρακτικούς σκοπούς- αυτό που στην ουσία είναι ερυθρά αιμοσφαίρια.

Εκτός από το πράσινο φως που δόθηκε για έναν αριθμό καινούριων συστατικών, η ερμηνεία των “πρωταρχικών συστατικών” ενάντια στα “κλάσματα” δεν είχε διαδραματίσει απολύτως κανέναν ρόλο όταν τα αποδεκτά κατά το παρελθόν συστατικά του αίματος έγιναν σταδιακά αποδεκτά. Πλέον, χρησιμοποιείται εκ των υστέρων ως λογική αιτιολόγηση. Αντίθετα, δόθηκε μία μακρά λίστα διάφορων άλλων εξηγήσεων, ουσιαστικά ευτελής, η οποία καταργούσε κάθε αντίρρηση όσον αφορά την ιατρική χρήση του αίματος, στοχεύοντας στο λογικό τους συμπέρασμα. Κάνοντας αναφορά στο “Λουκ. 6:1-5” η Σκοπιά της 15ης Ιουνίου του 1978, σελ. 31, ήταν εξαιρετικά καταστροφική. Το κείμενο αναφέρεται στο Δαβίδ και τους άντρες του που έφαγαν απαγορευμένο άρτο – όχι σε επιτρεπτά κομμάτια του άρτου αλλά ολόκληρα καρβέλια! Αν αυτό νομιμοποιεί τη λήψη ορισμένων συστατικών του αίματος, τότε σίγουρα νομιμοποιεί τη χρήση όλων των συστατικών, ακόμη και του πλήρους αίματος. Όπως μας δείχνει η βιβλική αφήγηση για το Δαβίδ και τους άντρες του, η ανάγκη, όχι η ποσότητα, ήταν ο καθοριστικός παράγοντας. [Το ότι η Εταιρεία της Σκοπιάς βρίσκει το επιχείρημα της Σκοπιάς της 15ης Ιουνίου του 1978 πειστικό φαίνεται από το γεγονός ότι αναφέρθηκε σε αυτό πρόσφατα – το 2004 (βλ. Ερωτήσεις από αναγνώστες, Σκοπιά, 15 Ιουνίου 2004, σελ. 30)]

Η νέα θέση από το 2000 και μετά είναι αυθαίρετη και δεν εναρμονίζεται με τα γεγονότα. Από τη μία, ισχυρίζεται ότι η Βίβλος απαγορεύει τη λήψη “πρωταρχικών συστατικών” αλλά επιτρέπει τη λήψη των “κλασμάτων” αυτών αφού η Βίβλος “δεν δίνει λεπτομέρειες”. (Η Σκοπιά, 15 Ιουνίου, 2000, σελ. 30, 15 Ιουνίου 2004, σελ. 30) Αφού η Βίβλος δεν κάνει λόγο όμως για “πρωταρχικά συστατικά”, όπως δε μιλά και για “κλάσματα”, το επιχείρημα είναι ψευδές. Στην πραγματικότητα, θα ήταν πιο λογικό να χαρακτηρίσουν αποδεκτά τα αποκαλούμενα “πρωταρχικά συστατικά” και να τραβήξουν τη διαχωριστική γραμμή μεταξύ αυτών και του πλήρους αίματος. Από την άλλη, ένας λόγος που χρησιμοποιείται διαρκώς για την απαγόρευση της ιατρικής χρήσης του αίματος είναι ο ισχυρισμός ότι μία μόνο χρήση του αίματος ήταν αποδεκτή, η χρήση του δηλαδή για εξιλέωση στο θυσιαστήριο. Το αίμα, ισχυρίζονται, ανήκει στο Θεό. Αυτό όμως φαίνεται ότι παραβλέπεται όταν ανακηρύσσουν τη χρήση των “κλασμάτων” του αίματος αποδεκτή! Μετά βίας όμως θα μπορούσαν να αποδεχτούν για κοσμική χρήση αυτό που ανήκει αποκλειστικά στο Θεό, επειδή κάτι τέτοιο θα σήμαινε χρήση κλεμμένης περιουσίας! Ένα κλεμμένο αυτοκίνητο είναι ένα κλεμμένο αυτοκίνητο, και ο διαχωρισμός του σε “πρωταρχικά συστατικά”, όπως ο κινητήρας, το πορτ μπαγκάζ και το κιβώτιο ταχυτήτων, και έπειτα σε “κλάσματα” όπως το καρμπυρατέρ, τα πιστόνια, το καπό, οι πόρτες και ο άξονας, δεν θα καθιστούσαν την κλοπή περισσότερο αποδεκτή. Μόνο αν το αυτοκίνητο δεν ήταν κλεμμένο θα είχε κάποιος το δικαίωμα να το διαλύσει και να το χρησιμοποιήσει ή να το πουλήσει ως ανταλλακτικά. Και αν το αυτοκίνητο δεν ήταν κλεμμένο, όλα του τα συστατικά, τόσο τα μικρά όσο και τα μεγάλα, θα μπορούσαν να διαχωριστούν και να χρησιμοποιηθούν σύμφωνα με την επιθυμία του κατόχου. Έτσι, αν τα “κλάσματα” του αίματος μπορούν να γίνουν αποδεκτά, τότε σίγουρα μπορούν να γίνουν αποδεκτά και τα “κύρια συστατικά”, ακόμη και το πλήρες αίμα.

Συνεπώς, η ταξινόμηση της Εταιρείας σε “πρωταρχικά συστατικά” δεν φαίνεται να ταιριάζει με όσα λέει η ιατρική επιστήμη, αφού η αλβουμίνη, οι παράγοντες VIII και IX κ.τ.λ. αποτελούν πλήρη και λειτουργικά συστατικά που περιέχονται στο πλάσμα. Το γεγονός ότι ορισμένα συστατικά (ερυθρά αιμοσφαίρια, λευκά αιμοσφαίρια και αιμοπετάλια) μπορούν να απομονωθούν από το πλάσμα με φυγοκέντρηση, ενώ άλλα συστατικά με διαφορετικούς τρόπους, δεν καθιστά τα δεύτερα “κλάσματα” του πλάσματος, τουλάχιστον όχι περισσότερο από τα πρώτα. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια και οι πρωτεΐνες της αλβουμίνης δεν είναι σαν να λέμε “θείοι και ανίψια” αλλά “αδέλφια”! Το ανάλογο ενός τμήματος της αλβουμίνης θα ήταν ένα τμήμα ενός ερυθρού αιμοσφαιρίου. Δεν μας εκπλήσσει το ότι μία ιατρική αυθεντία όπως οι Σύγχρονες Μέθοδοι των Τραπεζών Αίματος και των Μεταγγίσεων της Denise M. Harmening (4η έκδοση Philadelphia 1999) συγκαταλέγει την αλβουμίνη, τις ανοσοσφαιρίνες καθώς και τους παράγοντες VIII και IX στα “κύρια συστατικά του αίματος”, χωρίς καμία αναφορά στην ταξινόμηση που προωθεί η Εταιρία. (σελ. 237-240, 246-248) Ομοίως, το Σουηδικό εγχειρίδιο Blodsjukdomar Handbok I Hematologi των Gösta Garthon & Bengt Lundh, 1999 (Εγχειρίδιο Αιματολογίας των Ασθενών του Αίματος), περιλαμβάνει την Αλβουμίνη και τους παράγοντες θρόμβωσης στα “σημαντικότερα συστατικά του αίματος”, και πάλι χωρίς να χρησιμοποιεί την ταξινόμηση της Σκοπιάς. (σελ. 422) Η εξήγηση προφανώς που προσφέρει η Σκοπιά είναι αβάσιμη. Δεν υπάρχει χώρος για διαχωρισμό των συστατικών του αίματος, καθιστώντας ορισμένα αποδεκτά, και ορισμένα όχι.

Το ζήτημα όμως δεν τελειώνει εδώ. Η Σκοπιά της 15ης Ιουνίου του 2000 και της 15ης Ιουνίου του 2004 ισχυρίζεται ότι “τα κλάσματα” του αίματος όπως οι ανοσοσφαιρίνες “μεταφέρονται από το αίμα μιας εγκύου στο ξεχωριστό σύστημα του εμβρύου της” και ότι ορισμένοι Χριστιανοί “μπορεί να συμπεράνουν ότι αφού τα κλάσματα του αίματος περνούν σε κάποιον άλλο άνθρωπο μέσα από αυτή την κατάσταση, μπορούν να αποδεχθούν κλάσματα του αίματος που προέρχονται από το πλάσμα ή τα κύτταρα του αίματος”. (σελ. 30, 31) Το πρόβλημα εδώ δεν είναι μόνο ότι τα “κλάσματα” -σύμφωνα με τον ορισμό της Εταιρίας- περνούν σε κάποιον άλλο άνθρωπο σε αυτή τη φυσιολογική κατάσταση, αλλά ότι “πρωταρχικά συστατικά” -σύμφωνα πάλι με τον ορισμό τους- μπορούν επίσης να περάσουν! Έτσι, το Σύγχρονες Μέθοδοι των Τραπεζών Αίματος και των Μεταγγίσεων της Denise M.Harmening, στο οποίο αναφερθήκαμε πιο πάνω, λέει στη σελίδα 423: “Διαπλακουντική αιμορραγία των ερυθρών αιμοσφαιρίων του εμβρύου στην κυκλοφορία της μητέρας προκύπτει στο 7% των γυναικών κατά την κυοφορία”. Συνεπώς, τα ερυθρά αιμοσφαίρια μπορούν “να περάσουν φυσιολογικά σε έναν άλλο άνθρωπο”. Αυτό θα έκανε τα ερυθρά αιμοσφαίρια τόσο αποδεκτά όσο και οι ανοσοσφαιρίνες. Και πάλι, η θέση της Εταιρίας είναι εμφανώς αβάσιμη.

Τι ισχύει για τα “κλάσματα” των ερυθρών αιμοσφαιρίων που μπορεί σύντομα να είναι διαθέσιμα, και για τα οποία η Εταιρία έχει δώσει το πράσινο φως; Ένα τέτοιο “κλάσμα” είναι ένα λεπτότερο ερυθρό αιμοσφαίριο, με τη σημαντική για τη μεταφορά του οξυγόνου αιμοσφαιρίνη να έχει απαλλαχτεί από τη μεμβράνη στην οποία είναι κλεισμένη. Το αναγνωρισμένο σουηδικό έργο Människokropen Fysiologi Ochanatomi (“Φυσιολογία και ανατομία του ανθρωπίνου σώματος”) των Ian. G. Bjålie. Egil Haug, Olav Sand, Öystein V. Sjaastad (Στοκχόλμη 1998) λέει: “Τα ερυθρά αιμοσφαίρια του αίματος... μπορούν να παρομοιαστούν με μικρά σακουλάκια που είναι γεμάτα με το μόριο που δεσμεύει το οξυγόνο, την αιμοσφαιρίνη... Αυτή είναι που δίνει στο αίμα το κόκκινο χρώμα. Η αιμοσφαιρίνη αποτελεί το 95% των πρωτεϊνών των ερυθροκυττάρων και το 34% του βάρους τους. Οι υπόλοιπες πρωτεΐνες είναι κυρίως ένζυμα που συμμετέχουν στον ενεργειακό κύκλο των κυττάρων.” (σελ. 269)

Είτε το καινούριο προϊόν είναι το PolyHeme, είτε το Hemospan, το ζωτικής σημασίας συστατικό είναι η αιμοσφαιρίνη που λαμβάνεται από τα ερυθρά αιμοσφαίρια του ανθρωπίνου σώματος. Αν το Hemopure κυκλοφορήσει, η λειτουργία του θα βασίζεται στην αιμοσφαιρίνη που θα λαμβάνεται από το αίμα αγελάδας. Πρόκειται για ένα καλό προϊόν, μεγάλης διάρκειας -σε αντίθεση με τα αποθηκευμένα ερυθρά αιμοσφαίρια- χωρίς πιθανότητα μόλυνσης. Θα έχει τη δυνατότητα να μεταφέρει το οξυγόνο ικανοποιητικά, σε αντίθεση με το Dextran και άλλα αποκαλούμενα υποκατάστατα αίματος, τα οποία χρησιμοποιούνται για να αυξάνουν το αίμα. ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΟΜΩΣ ΓΙΑ ΑΙΜΑ! Είναι αίμα, όπως ακριβώς ένα ξεφλουδισμένο πορτοκάλι είναι πάλι πορτοκάλι. Είτε με τη φλούδα, είτε χωρίς αυτή, ένα πορτοκάλι είναι ένα πορτοκάλι. Αν βρεθεί μία μέθοδος διαχωρισμού του πορτοκαλιού στα μέρη του και ταξινόμησης αυτών σε ομάδες των τεσσάρων χωρίς φλούδα, το προϊόν θα είναι πορτοκάλι και κανείς δεν θα μπορούσε να το χαρακτηρίσει αλλιώς. Με τον ίδιο τρόπο τα λεπτότερα αιμοσφαίρια και η απομονωμένη και προπαρασκευασμένη αιμοσφαιρίνη συνεχίζουν να αποτελούν αίμα. Γι' αυτό, το να λέμε ότι το να λαμβάνουμε ερυθρά αιμοσφαίρια είναι αμαρτία, την στιγμή που αποδεχόμαστε τη λήψη απομονωμένης ζωικής αιμοσφαιρίνης, είναι απροκάλυπτη φαρισαϊκή υποκρισία.

Συνειδητοποιώντας ότι δεν πρόκειται να αποφύγει το παραπάνω συμπέρασμα, η Σκοπιά της 15ης Ιουνίου του 2004, σελ. 24, δήλωσε: “Ορισμένα προϊόντα που έχουν ως βάση τους πρωταρχικά συστατικά μπορεί να είναι όμοια σε λειτουργία με ολόκληρο το συστατικό και να διαδραματίζουν εξίσου σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της ζωής, ώστε πολλοί Χριστιανοί να τα βρίσκουν απαράδεκτα.” Έτσι, θεωρήθηκε ζήτημα συνείδησης το αν θα αποδεχτεί κάποιος προϊόντα που παράγονται από ερυθρά αιμοσφαίρια αν και λέγεται ότι “οι περισσότεροι” Μάρτυρες του Ιεχωβά τα θεωρούν μη αποδεκτά. Ένας Μάρτυρας που δέχεται προϊόντα ερυθρών αιμοσφαιρίων όπως αυτά, θεωρείται ότι έχει σωστή στάση. Ένας Μάρτυρας που δέχεται μη προπαρασκευασμένα ερυθρά αιμοσφαίρια, από την άλλη πλευρά -ακόμη και στην περίπτωση που μόνο αυτά είναι διαθέσιμα- θα θεωρηθεί αμαρτωλός/αμαρτωλή και θα έχει πρόβλημα με τους τοπικούς του/τοπικούς της πρεσβυτέρους. Προφανώς, η αξιοπιστία της Σκοπιάς είναι πλέον μηδενική.

Η χρήση των συστατικών του αίματος (των “κλασμάτων”) προφανώς περιλαμβάνει αποθήκευση μεγάλων, ίσως και μαζικών ποσοτήτων αίματος. Από τη μία πλευρά η οργάνωση της Σκοπιάς ορίζει ως επιτρεπτή τη χρήση αυτών των συστατικών του αίματος -άρα και την αποθήκευση ως μέρος της απομόνωσης και παρασκευής τους- ενώ από την άλλη πλευρά δηλώνει ότι αντιτίθεται σε κάθε είδους αποθήκευση του αίματος, επειδή το καταδικάζει η Γραφή. Αυτή είναι η μοναδική βάση που παρουσιάζουν για την απαγόρευση χρήσης αίματος του ίδιου ατόμου από ένα Μάρτυρα (δηλαδή, το αίμα που ανήκει στο ίδιο το άτομο και αποθηκεύεται για να επανέλθει στην κυκλοφορία κατά τη διάρκεια μιας εγχείρησης)³. Προφανώς, οι θέσεις που λαμβάνονται είναι αυθαίρετες, ασυνεπείς και αντιφατικές. Είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι αυτοί που τις διατυπώνουν, όπως και οι συγγραφείς των εξηγήσεων και της υπεράσπισης αυτών των τακτικών έχουν τέτοια άγνοια των γεγονότων που αδυνατούν να δουν την ασυνέπεια και την αυθαίρετη τοποθέτηση που περιλαμβάνεται σε όλα αυτά. Αυτό και μόνο θα μπορούσε να γλιτώσει τη θέση τους από το να χαρακτηριστεί ανειλικρινής.

Το να θέτει κανονισμούς σε ζητήματα υγείας και ιατρικής περίθαλψης -το να απαγορεύεις ή να επιτρέπεις πράγματα- είναι σαν να περπατά κάποιος σε επικίνδυνο έδαφος. Στη μία περίπτωση μπορεί να αποδειχθούμε ένοχοι επειδή δημιουργήσαμε παράλογους φόβους, και στην άλλη μπορεί να δημιουργήσουμε μία ψευδή αίσθηση ασφάλειας. Ο δρόμος της σοφίας -και της ταπεινοφροσύνης- ορίζει ότι η ευθύνη της απόφασης σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να παραμείνει εκεί που ανήκει εξ' αρχής, στη συνείδηση του ατόμου.

Ο κίνδυνος που συνοδεύει τη μετάγγιση του αίματος και των συστατικών ή των κλασμάτων του αίματος είναι υπαρκτός. Ταυτόχρονα, ισχύει επίσης ότι άνθρωποι μπορούν να πεθάνουν κατά τη διάρκεια μιας εγχείρησης από ακατάσχετη αιμορραγία. Η χρήση του αίματος κάποιου, το οποίο είναι αποθηκευμένο μέχρι τη στιγμή της εγχείρησης, λογικά θα φαίνεται ελκυστική σε άτομα που ανησυχούν για την πιθανότητα μολύνσεων που σχετίζονται με το αίμα. Κι όμως, η οργάνωση έχει την εξουσία να δηλώνει ότι αυτό είναι εκτός του πεδίου της προσωπικής απόφασης, απαγορεύοντας ακόμη και τη “συλλογή αίματος κατά τη διάρκεια της εγχείρησης” (όπου, κατά την εγχείρηση, αίμα αποθηκεύεται σε ένα πλαστικό δοχείο και αργότερα επιστρέφει στο σώμα)⁴. Πολλές χιλιάδων ανθρώπων είναι πρόθυμοι να θυσιάσουν το δικαίωμά τους να λάβουν οι ίδιοι τις αποφάσεις τους επάνω σε τόσο κρίσιμα ζητήματα, επιτρέποντας σε μία οργάνωση να αποφασίσει για αυτούς, ακόμη κι αν η ιστορία της δείχνει την απροθυμία της να αποδεχθεί την ευθύνη για τη ζημιά που έχουν προκαλέσει οι τακτικές της. Προβάλλοντας αποκλειστικά σχεδόν τις δηλώσεις και τις εμπειρίες που είναι ευνοϊκές, σπάνια, αν όχι ποτέ, προβάλλουν στον κόσμο τους αρνητικούς παράγοντες.

Εξετάστε ένα μόνο παράδειγμα, το οποίο βρήκαμε σε ένα άρθρο του περιοδικού Discover του Αυγούστου του 1988. Από την ηλικία των 42 ετών, μία γυναίκα Μάρτυρας μέσα σε μία περίοδο πολλών ετών χειρουργήθηκε επανειλημμένα για την αφαίρεση όγκων από την ουροδόχο κύστη. Την τελευταία φορά έπρεπε να περιμένει πάρα πολύ μέχρι να δει το γιατρό της, αιμορραγούσε ακατάσχετα και εμφάνιζε βαριά συμπτώματα αναιμίας. Επέμενε ότι δεν έπρεπε να της γίνει μετάγγιση και η άρνηση της αυτή έγινε σεβαστή. Για μία εβδομάδα οι γιατροί προσπαθούσαν να καταπολεμήσουν την αιμορραγία, χωρίς επιτυχία. Ο αριθμός των αιμοσφαιρίων της συνέχισε να πέφτει. Η γιατρός που έγραφε το άρθρο περιγράφει όσα έλαβαν χώρα:

Σταδιακά, και καθώς ο αριθμός των αιμοσφαιρίων της συνέχισε να πέφτει, κα Peyton άρχισε να ανασαίνει με δυσκολία. Τα όργανα του σώματος απαιτούν μία συγκεκριμένη ποσότητα οξυγόνου για να λειτουργήσουν. Το οξυγόνο αυτό μεταφέρεται από τους πνεύμονες προς την περιφέρεια από μόρια αιμοσφαιρίνης στα ερυθρά αιμοσφαίρια... Η ιατρική ομάδα πρόσφερε στην κα Peyton συμπληρωματικό οξυγόνο μέσα από μάσκα, μέχρι που αυτή ανάσαινε ανάσαινε πρακτικά καθαρό O2. Τα λίγα ερυθρά αιμοσφαίρια που της είχαν απομείνει ήταν πλήρως φορτωμένα – απλά δεν υπήρχαν αρκετά “οχήματα” για να μεταφέρουν το καύσιμο που χρειαζόταν το σώμα της.

Η δίψα της για αέρα αυξήθηκε. Ο αναπνευστικός της ρυθμός ανέβηκε. Η ίδια έγινε πιο αδύναμη και τελικά -αναπόφευκτα- οι μυϊκές ίνες της καρδιάς της δήλωσαν την έντονη ανάγκη τους για οξυγόνο. Τελικά εμφάνισε οξύ πόνο στο στήθος.

Τα όσα έγραψε η γιατρός στο άρθρο περιγράφουν τα συναισθήματά της όταν έφτασε στο δωμάτιο της ασθενούς:

Καθώς μπήκα στο δωμάτιο... με εξέπληξαν τα όσα διαδραματίζονταν μπροστά μου. Στο κέντρο της προσοχής όλων ήταν μία εύσωμη γυναίκα με μία μάσκα οξυγόνου στο πρόσωπο, η οποία χρειαζόταν αέρα, και η οποία ανάσαινε πιο γρήγορα από ό,τι φαινόταν ανθρωπίνως δυνατό. Δίπλα στο κεφάλι της ήταν τρεις φίλοι, μέλη της εκκλησίας της (Μάρτυρες), που την ενθάρρυναν... Δίπλα της βρίσκονταν πολλοί γιατροί – ένας παρακολουθούσε την πίεση του αίματός της, η όποια συνεχώς έπεφτε, κάποιος άλλος τραβούσε αίμα από μία αρτηρία. Το υγρό που σιγά σιγά γέμισε τη σύριγγα ήταν αρκετά αραιό. Τα αποτελέσματα των μετρήσεων ερυθρών αιμοσφαιρίων στο δείγμα αυτό ήταν 9 (κανονικά θα έπρεπε να ήταν 40). Από το κρεβάτι της κρεμόταν ένα δοχείο με κατακόκκινα ούρα. Η γυναίκα πέθαινε. Το καρδιογράφημα έδειξε μια καρδιά που πονούσε. Μέσα σε λίγες ώρες η ζημιά που αποκάλυπτε θα ήταν μη αναστρέψιμη.

Η γυναίκα έπαθε ανακοπή. Μία ομάδα γιατρών και νοσηλευτών ξεκίνησαν καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση, χορήγησαν επινεφρίνη και ατροπίνη, έπειτα εφάρμοσαν ένα ηλεκτρικό τράνταγμα στην καρδιά. Αυτή ξεκίνησε και πάλι να λειτουργεί, σε λίγο όμως σταμάτησε. Κι άλλη καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση, περισσότερη επινεφρίνη και ατροπίνη, κι άλλο ηλεκτρικό τράνταγμα, κι άλλη καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση. Αυτό συνεχίστηκε για μία ώρα περίπου, ώσπου δεν υπήρχε πλέον ελπίδα ή νόημα. Ο ασθενής ήταν νεκρός, πέρα από οποιαδήποτε βοήθεια.

Η γιατρός που περιγράφει όλα αυτά δεν χαρακτήρισε τη γυναίκα απλά ως φανατική. Αυτή έγραψε:

Ήταν μία έξυπνη γυναίκα, μου είπαν, η οποία είχε πλήρη επίγνωση των συνεπειών τής απόφασής της. Η κρίση της, όμως, μου φάνηκε ότι πήγαζε από ένα τυφλό σημείο που είχε επιβάλει η πίστη της⁵.

Εδώ λοιπόν έχουμε μία γυναίκα με ένα πρόβλημα που προέκυπτε ξανά και ξανά, και το οποίο απαιτούσε επαναλαμβανόμενες εγχειρήσεις. Γνωρίζοντας το, η αποθήκευση μιας ποσότητας του δικού της αίματος θα μπορούσε να τής χρησιμεύσει ως μία ασφαλέστερη, προτεινόμενη διαδικασία. “Ο θεοκρατικός νόμος” όμως το απαγόρευσε. Η υπακοή στο “θεοκρατικό νόμο” δεν της άφησε το περιθώριο για προσωπική απόφαση σε αυτό το ζήτημα.

Αν οι τακτικές της οργάνωσης βασίζονταν πράγματι στη Βίβλο, τότε κάθε οδυνηρή δοκιμασία που θα προέκυπτε ως αποτέλεσμα της προσκόλλησης σε αυτές τις τακτικές -όπως η επιζήμια καθυστέρηση ή αποφυγή μιας εγχείρησης εξαιτίας αβεβαιότητας στα ζητήματα που αφορούν το αίμα, ακόμη και η απώλεια ζωής εξαιτίας του αισθήματος της υποχρέωσης προς το Θεό να απορριφθεί οτιδήποτε έχει σχέση με το αίμα, πλην των επιτρεπόμενων συστατικών- όλα αυτά θα μπορούσαν απλά να θεωρηθούν ως δοκιμασίες που ένας υπηρέτης του Θεού πρέπει να είναι πρόθυμος να αντιμετωπίσει⁶. Πολλοί Μάρτυρες του Ιεχωβά είναι ιδιαίτερα ειλικρινής στην τήρηση των προτύπων της οργάνωσης από αυτή την άποψη. Ως αποτέλεσμα, ορισμένοι από αυτούς έχουν δει τα παιδιά τους να πεθαίνουν και θα ήταν άδικο να υπαινιχθούμε ότι αυτό οφείλεται σε έλλειψη αγάπης από την πλευρά τους. Απλά αποδέχθηκαν ότι τα πρότυπα και οι τακτικές της οργάνωσης -όσο περίπλοκα κι αν είναι, όση σύγχυση κι αν προκαλούν- είναι βασισμένα στη Βίβλο και συνεπώς αποτελούν εντολές του Θεού. Κι όμως, λίγοι είναι εκείνοι οι ισχυρισμοί που υποστηρίχθηκαν με λιγότερο πειστικό τρόπο από αυτούς.

Όπως σημειώθηκε, πολλά από τα επιχειρήματα της Σκοπιάς εστιάζουν σε κείμενα των Εβραϊκών Γραφών, ιδιαίτερα στις διατάξεις του Μωσαϊκού νόμου. Αφού η Εταιρία αναγνωρίζει ότι οι Χριστιανοί δεν βρίσκονται πλέον κάτω από αυτό το Νόμο, συχνά παραθέτει το Γεν. 9:1-7. Αυτό λέει:

Και ευλόγησεν ο Θεός τον Νώε και τους υιούς αυτού· και είπε προς αυτούς, Αυξάνεσθε και πληθύνεσθε, και γεμίσατε την γήν· και ο φόβος σας και ο τρόμος σας θέλει είσθαι επί πάντα τα ζώα της γης, και επί πάντα τα πτηνά του ουρανού, επί παν ό,τι έρπει επί της γης, και επί πάντας τους ιχθύας της θαλάσσης· εις τας χείρας σας εδόθησαν· παν κινούμενον, το οποίον ζη, θέλει είσθαι εις σας προς τροφήν· ως τον χλωρόν χόρτον έδωκα τα πάντα εις εσάς· κρέας όμως με την ζωήν αυτού, με το αίμα αυτού, δεν θέλετε φάγει· και εξάπαντος το αίμα σας, το αίμα της ζωής σας, θέλω εκζητήσει εκ της χειρός παντός ζώου θέλω εκζητήσει αυτό, και εκ της χειρός του ανθρώπου· εκ της χειρός παντός αδελφού αυτού θέλω εκζητήσει την ζωήν του ανθρώπου· όστις χύση αίμα ανθρώπου, υπό ανθρώπου θέλει χυθή το αίμα αυτού· διότι κατ' εικόνα Θεού εποίησεν ο Θεός τον άνθρωπον· σεις δε αυξάνεσθε και πληθύνεσθε, πολλαπλασιάζεσθε επί της γης, και πληθύνεσθε επ' αυτής.

Ισχυρίζονται ότι αφού όλοι οι άνθρωποι κατάγονται από το Νώε και τους γιους του, οι εντολές αυτές ισχύουν ακόμη για κάθε άνθρωπο. Υπονοείται δε ότι οι εντολές περί του αίματος στο Μωσαϊκό νόμο αποτελούν επανάληψη ή προέκταση των βασικών νόμων που παρουσιάστηκαν νωρίτερα και οι οποίοι ισχύουν ακόμη. Διαφορετικά, αφού οι Χριστιανοί δεν βρίσκονται κάτω από το Μωσαϊκό νόμο, δεν θα υπήρχε νόημα στην παρουσίαση κειμένων μέσα από αυτόν, σαν να είχαν σχέση με το ζήτημα⁷. Η θεϊκή εντολή περί αίματος που δόθηκε στο Νώε θεωρείται ότι έχει αιώνια ισχύ.

Αν αυτό είναι αλήθεια, τότε δεν θα έπρεπε να ισχύει και κάτι ανάλογο με την εντολή “αυξάνεσθε και πληθύνεσθε, πολλυπλασιάζεσθε επί της γης, και πληθύνεσθε επ' αυτής”; Και αν ισχύει κάτι τέτοιο, πώς μπορεί η Σκοπιά να δικαιολογήσει το ότι ενθαρρύνει όχι μόνο την αγαμία, αλλά και την ατεκνία μεταξύ των Μαρτύρων που είναι παντρεμένοι; Κάτω από την επικεφαλίδα “Η τεκνοποιΐα σήμερα” η Σκοπιά της 1ης Μαρτίου του 1988 (σελ. 21) λέει ότι, έχοντας υπόψη τον “περιορισμένο χρόνο” που διαθέτουν για να πραγματοποιήσουν το έργο του κηρύγματος, “οι Χριστιανοί πρέπει να αναρωτηθούν το πώς θα επηρεάσει τη συμμετοχή τους σε αυτό το ζωτικής σημασίας έργο το αν θα παντρευτούν, ή το αν όντως παντρευτούν το αν θα αποκτήσουν παιδιά”. Αναγνωρίζει ότι η τεκνοποιία ήταν μέρος της εντολής του Θεού που δόθηκε μετά τον Κατακλυσμό, αλλά δηλώνει ότι (σελ. 26) “σήμερα η τεκνοποιία δεν αποτελεί συγκεκριμένο τμήμα του έργου που ο Ιεχωβά έχει αναθέσει στο λαό του... Άρα, το ζήτημα της τεκνοποιίας σε αυτούς τους τελευταίους καιρούς είναι κάτι το προσωπικό, το οποίο πρέπει να αποφασίσει κάθε ζευγάρι ξεχωριστά. Κι όμως, αφού ο καιρός που απομένει είναι λίγος, τα παντρεμένα ζευγάρια καλά θα έκαναν να ζυγίσουν προσεκτικά τα υπέρ και τα κατά της τεκνοποιίας σήμερα”. Αν τα λόγια του Ιεχωβά προς το Νώε σχετικά με την τεκνοποιία και τον “πολλαπλασιασμό” μπορούν να παραμεριστούν σαν να μην είναι εφαρμόσιμα πλέον, πώς μπορεί κάποιος με συνέπεια να υποστηρίξει ότι τα λόγια Του σχετικά με το αίμα μπορούν να θεωρηθούν ότι βρίσκονται ακόμη σε ισχύ, και να τα χρησιμοποιήσει επιπλέον σαν βάση για να δικαιολογήσει την εφαρμογή διατάξεων του Μωσαϊκού νόμου σχετικά με το αίμα σε Χριστιανούς του σήμερα;

Ακόμη πιο σημαντικό είναι όμως οι λέξεις αυτές στη Γένεση παρουσιάζονται με τρόπο ώστε να λένε κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που λένε στην πραγματικότητα. Η ανάγνωση του σχετικού κειμένου θα δείξει ότι ο Θεός σε αυτό μιλά για το αίμα αποκλειστικά σε σχέση με τη θανάτωση ζώων και συνεπώς με τη θανάτωση ανθρώπων. Στην περίπτωση των ζώων, το αίμα τους χυνόταν ως ένδειξη της αναγνώρισης ότι η ζωή που θυσιαζόταν (για τροφή) λαμβανόταν μόνο μετά την άδεια του Θεού, όχι από έμφυτο δικαίωμα. Με τον άνθρωπο, η έκχυση αίματος απαιτούσε τη ζωή εκείνου που την προκάλεσε, αφού η ανθρώπινη ζωή αποτελεί δώρο του Θεού και πουθενά δεν δίνει Αυτός την εξουσία σε κάποιον άνθρωπο να την αφαιρεί κατά βούληση. Το αίμα των ζώων και των ανθρώπων που χύθηκε αντιπροσωπεύει τη ζωή που χάθηκε⁸. Το ίδιο ισχύει όσον αφορά τα κείμενα του Μωσαϊκού Νόμου και τις συχνά αναφερόμενες διατάξεις του για την έκχυση του αίματος. Σε όλες τις περιπτώσεις, αυτό αναφέρεται ξεκάθαρα στο αίμα των ζώων που σφαγιάστηκαν. Το αίμα αντιπροσωπεύει τη ζωή που αφαιρέθηκε, όχι τη ζωή που συνεχίζει να υπάρχει στο πλάσμα⁹.

Οι μεταγγίσεις του αίματος όμως δεν είναι το αποτέλεσμα της θανάτωσης άλλων ζώων ή ανθρώπων, αφού το αίμα προέρχεται από ένα ζωντανό δότη, ο οποίος ζει ακόμη. Αντί να αντιπροσωπεύει το θάνατο κάποιου, το αίμα αυτό χρησιμοποιείται για τον αντίθετο ακριβώς σκοπό, δηλαδή τη διατήρηση της ζωής. Αυτό λέγεται όχι για να χαρακτηρίσουμε τις μεταγγίσεις αίματος ως μία επιθυμητή πρακτική ή για να ισχυριστούμε ότι είναι αναμφισβήτητα ορθές, αλλά για να δείξουμε απλά ότι δεν υπάρχει ουσιαστικά σύνδεση ή ομοιότητα μεταξύ της εντολής της Γένεσης επάνω στη σφαγή του ζώου και την βρώση του αίματός του, και τη χρήση του αίματος κατά την διάρκεια μιας μετάγγισης. Ο παραλληλισμός είναι απλά ανύπαρκτος.

Το Δεκέμβριο του 1981, ένας άντρας που τότε σπούδαζε ανάμεσα στους Μάρτυρες του Ιεχωβά έγραψε προς την Εταιρία της Σκοπιάς, εκφράζοντας τη δυσκολία του στο να εναρμονίσει την τακτική επάνω στις μεταγγίσεις αίματος με τις Γραφές που προβάλλονταν ως η βάση αυτής. Τα επιχειρήματά του επάνω στα σχετικά κείμενα αποκαλύπτουν συμπεράσματα όμοια με αυτά που παρουσιάστηκαν παραπάνω:

Συνεπώς, τα κείμενα που παρουσιάστηκαν πιο πάνω μου δίνουν την εντύπωση ότι δείχνουν πως οι απαγορευτικές διατάξεις σχετικά με το αίμα και τη βρώση του στη Βίβλο αναφέρονται αποκλειστικά στην περίπτωση εκείνη που ο άνθρωπος σκοτώνει το θύμα και έπειτα χρησιμοποιεί το αίμα του χωρίς να το επιστρέφει στο Θεό, ο οποίος είναι ο μόνος που έχει το δικαίωμα να αφαίρεση ζωή.

Εντυπωσιάστηκα ιδιαίτερα όμως με την παρακάτω έκφραση του, προς το κλείσιμο της επιστολής του:

Ένα ακόμη σημείο σχετικά με το ζήτημα αυτό που με ενόχλησε είναι ότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά λένε ότι ο Θεός απαγορεύει να τρώμε αίμα επειδή συμβολίζει τη ζωή, η οποία έχει μεγάλη άξια στα ματιά του Θεού, και ότι θέλει να εγχαράξει στο ανθρώπινο μυαλό την άξια της ζωής μέσα από την απαγόρευση της βρώσης του αίματος. Κι αυτό μου φαίνεται απόλυτα λογικό. Κι όμως, αδυνατώ να διακρίνω το πώς το σύμβολο μπορεί να έχει μεγαλύτερη αξία από την πραγματικότητα που συμβολίζει.

Ομολογουμένως, στις περισσότερες περιπτώσεις οι μεταγγίσεις του αίματος έχουν μικρή αξία -ή στην πραγματικότητα είναι επιζήμιες- κι όμως, σε ένα πολύ μικρό ποσοστό περιπτώσεων, το αίμα είναι το μοναδικό μέσο για τη διατήρηση της ζωής έως ότου δοθεί μία διαφορετική θεραπεία, όπως π.χ. στη μαζική εσωτερική αιμορραγία που δεν μπορεί να σταματήσει αμέσως. Μου φαίνεται ότι σε μία παρόμοια κατάσταση, το να αφήσεις τον άνθρωπο να πεθάνει για να κρατήσεις το σύμβολο της ζωής αποτελεί από μόνο του αντίφαση, και τοποθετεί μεγαλύτερη σημασία στο σύμβολο παρά στην πραγματικότητα που αυτό συμβολίζει.

...Πιστεύω με την ίδια πεποίθηση που έχουν και οι Μάρτυρες του Ιεχωβά ότι ένας γνήσιος Χριστιανός θα πρέπει να είναι έτοιμος να προσφέρει τη ζωή του για την πίστη του στο Θεό, αν κληθεί να το κάνει. Αλλά το να δώσει κάποιος τη ζωή του όταν ο Θεός δεν τη ζητά στην πραγματικότητα, δεν μου φαίνεται ότι θα είχε ιδιαίτερη αξία¹⁰.

Ως συμπέρασμα, το να χρησιμοποιεί κάποιος τους νόμους που απαιτούν την έκχυση αίματος για να καταδικάσει την αποθήκευση του αίματος σημαίνει ότι αγνοεί το διατυπωμένο σκοπό αυτών των νόμων. Σύμφωνα με το νοηματικό πλαίσιο, οι Ισραηλίτες είχαν δεχθεί την εντολή να χύνουν το αίμα των σφαγμένων ζώων για να διασφαλίσουν ότι το αίμα δεν επρόκειτο να φαγωθεί, όχι για να διασφαλίσουν ότι δεν επρόκειτο να αποθηκευτεί. Η αποθήκευση δεν ήταν κάτι που τους απασχολούσε. Το να μεταχειριστεί κάποιος αυτούς τους νόμους με το συγκεκριμένο τρόπο είναι παράλογο και αποτελεί παραποίηση των ενδείξεων, αφού τους προσδίδει ένα νόημα που δεν διατυπώνεται ούτε άμεσα ούτε έμμεσα.

Αφού οι Χριστιανοί δεν βρίσκονται κάτω από κάποιον νομικό κώδικα αλλά κάτω από το “βασιλικό νόμο της αγάπης” και το “νόμο της πίστης”, τα σημεία αυτά απαιτούν οπωσδήποτε σοβαρή σκέψη και διαλογισμό¹¹. Δείχνει πράγματι εκτίμηση προς την αξία της ζωής ώστε να επιβάλλει αυθαίρετες τακτικές σε κρίσιμες καταστάσεις; Φανερώνει όντως αγάπη προς το Θεό ή τον πλησίον για να το κάνει χωρίς σαφείς διατυπώσεις από το Λόγο του Θεού προς υποστήριξη;

Αναμφισβήτητα, η κύρια βιβλική περικοπή που χρησιμοποιείται στην επιχειρηματολογία της Σκοπιάς είναι αυτή στα Πραξ. 15:28 και 29. Τα εδάφια αυτά περιέχουν την απόφαση του συμβουλίου της Ιερουσαλήμ και περιλαμβάνουν τις λέξεις “να απέχητε από ειδωλοθύτων και αίματος και πνικτού και πορνείας”. Οι Βιβλικές ενδείξεις επάνω στο ότι αυτό δεν ειπώθηκε ως μία δεσμευτική νομική διακήρυξη σχολιάζονται παρακάτω στο κεφάλαιο. Το ζήτημα είναι κρίσιμο, αφού αποτελεί τη βάση της επιχειρηματολογίας της Εταιρίας ότι οι διατάξεις του Μωσαϊκού νόμου έχουν μετατοπιστεί στο Χριστιανισμό. Ενώ ασχολούμαστε με αυτό το σημείο αργότερα, εδώ μπορούμε να πούμε ότι η προτροπή “απεχήτε από αίματος” αναφέρεται ξεκάθαρα στην βρώση του αίματος. Η Σκοπιά της 15ης Ιουνίου του 1978 (σελ. 23) στην πραγματικότητα αναφέρει τα λόγια του καθηγητή Eduard Meyer, ο οποίος είπε ότι το νόημα του “αίματος” σε αυτή την περικοπή είναι “η λήψη του αίματος που απαγορευόταν από το νόμο (Γεν. 9:4) που δόθηκε στο Νώε και στην ανθρωπότητα σαν σύνολο”. Η “λήψη” αυτή αναφέρεται στην βρώση¹².

Ένα μείζον ερώτημα λοιπόν είναι το αν μπορεί να αποδειχθεί ότι η μετάγγιση αίματος αποτελεί “βρώση” του αίματος, όπως υποστηρίζει η οργάνωση της Σκοπιάς. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει στερεή βάση για έναν τέτοιο ισχυρισμό. Υπάρχουν, βέβαια, ιατρικές μέθοδοι “ενδοφλέβιας τροφοδοσίας” κατά την οποία ειδικά παρασκευασμένα υγρά που περιέχουν θρεπτικά υλικά, όπως γλυκόζη, εισάγονται στις φλέβες και προσφέρουν θρέψη. Όμως, όπως γνωρίζουν οι ιατρικές αρχές, και όπως έχει αποδεχθεί κατά καιρούς η Εταιρία της Σκοπιάς, η μετάγγιση αίματος δεν αποτελεί ενδοφλέβια τροφοδοσία. Στην ουσία αποτελεί μεταμόσχευση (ενός υγρού ιστού), όχι έγχυση θρεπτικού συστατικού¹³. Κατά τη μεταμόσχευση νεφρού, το νεφρό δεν καταναλώνεται ως τροφή από το σώμα στο οποίο εισέρχεται. Παραμένει νεφρό με την ίδια μορφή και λειτουργία. Το ίδιο ισχύει και για το αίμα. Δεν καταναλώνεται ως τροφή όταν “μεταμοσχεύεται” σε ένα άλλο σώμα. Παραμένει ο ίδιος υγρός ιστός, με την ίδια μορφή και λειτουργία. Τα κύτταρα του σώματος προφανώς δεν χρησιμοποιούν το μεταμοσχευμένο αυτό αίμα ως τροφή. Για να το κάνουν, το αίμα θα έπρεπε πρώτα να περάσει από το πεπτικό σύστημα, να διασπαστεί και να υποστεί κατάλληλη επεξεργασία ώστε τα κύτταρα του σώματος να μπορέσουν να το απορροφήσουν - συνεπώς, θα έπρεπε ουσιαστικά και κυριολεκτικά να φαγωθεί και να λειτουργήσει σαν τροφή¹⁴.

Όταν οι γιατροί πιστεύουν ότι απαιτείται μετάγγιση αίματος, ο λόγος δεν είναι ότι ο ασθενής πάσχει από ασιτία. Στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτό οφείλεται στο ότι ο ασθενής έχει έλλειψη όχι σε θρεπτικά συστατικά, αλλά σε οξυγόνο, το οποίο με τη σειρά του οφείλεται στο ότι υπάρχει έλλειψη μεταφορέων που θα μετακινούσαν την απαιτούμενη ποσότητα οξυγόνου, δηλαδή, έλλειψη ερυθρών αιμοσφαιρίων του αίματος. Σε άλλες περιπτώσεις, το αίμα χορηγείται εξαιτίας ανάγκης για άλλους παράγοντες, όπως ανάγκη για παράγοντες θρόμβωσης (όπως τα αιμοπετάλια), ανοσοσφαιρίνες (αντισώματα) ή άλλα στοιχεία, αλλά και πάλι, όχι με σκοπό να παρασχεθεί “θρέψη”.

Στην προσπάθειά της να αντιμετωπίσει τις ενδείξεις ότι η μετάγγιση αίματος δεν ισοδυναμεί με βρώση, δεν αποσκοπεί στη “θρέψη” του σώματος, η Εταιρία της Σκοπιάς συχνά προσπαθεί αυθαίρετα να διευρύνει το ζήτημα, συνδέοντας ή και αντικαθιστώντας τον όρο “θρέψη” με την έκφραση “να διατηρήσει τη ζωή”¹⁵.

Η σύγχυση επάνω στο ζήτημα που επιτεύχθηκε με την αυθαίρετη εισαγωγή της ιδέας περί της “διατήρησης της ζωής” επιτρέπει στην οργάνωση της Σκοπιάς να επιβάλει στα μέλη της την ιδέα ότι αν κάποιος αποδεχθεί μία μετάγγιση αίματος περιφρονεί το αντίλυτρο που προσέφερε η σωτήρια δύναμη του αίματος του Χριστού, το οποίο χύθηκε κατά τη θυσία Του. Η διπροσωπία σε αυτή τη λογική φαίνεται στο ότι τα κλάσματα του αίματος που η οργάνωση της Σκοπιάς επιτρέπει στα μέλη της να λάβουν, χορηγούνται συχνά ακριβώς για να σώσουν ή να “διατηρήσουν” τη ζωή του ανθρώπου, όπως στην περίπτωση του Παράγοντα VIII, που χορηγείται σε όσους πάσχουν από αιμορροφιλία, ή των ανοσοσφαιρινών, που χορηγούνται για να προστατέψουν ενάντια σε ασθένειες που απειλούν τη ζωή ή να αποτρέψουν το θάνατο ενός βρέφους εξαιτίας ασυμβατότητας Rh¹⁶. Είναι άδικο και σκληρό να προσβάλλουμε το κίνητρο εκείνων που επιδιώκουν να διατηρήσουν τη ζωή τους, ή τη ζωή αγαπημένων τους προσώπων, επειδή δεν υποτάσσονται σε συγκεκριμένους κανόνες και απαγορεύσεις που προέρχονται από μία θρησκευτική οργάνωση, η οποία αποδίδει την πράξη τους σε έλλειψη πίστης στα κίνητρά τους, όταν μάλιστα δεν υπάρχει ασφαλής και στερεά βάση για να το κάνει, Βιβλική ή όχι. Αποτελεί προσπάθεια για την επιβάρυνσή τους με ένα αίσθημα ενοχής που επιβάλλουν τα ανθρώπινα πρότυπα, όχι τα Θεϊκά.