ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΝΑ ΑΠΙΑΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ

(1) Μπορεί να υπάρξει γνήσια ελευθερία;

(2) Τι έχει συμβεί στη θρησκευτική ελευθερία;

    Θαρρώ πως είναι τόσο παλιά και ανεκπλήρωτη αυτή η ανάγκη για γνήσια ελευθερία από τη δουλεία, όσο και ο άνθρωπος πάνω στη γη. Γιατί το λέμε έτσι; Το βιογραφικό του γένους των ανθρώπων είναι χρεωμένο με χιλιάδες απελευθερωτικούς πολέμους. Με ποταμούς αίματος έχει πληρώσει για να διασφαλίσει την ελευθερία του. Και όμως, εξακολουθεί να παραμένει στην υποδούλωσή του. Γιατί; Την απάντηση θα την λάβουμε από τον Ιερό Λόγο του Θεού: <<Επειδή η κτίσης υπετάχθη εις την ματαιότητα, ουχί εκουσίως αλά δια τον υποτάξαντα αυτήν>> (Ρωμ. 8:20). O άνθρωπος έχει απολέσει τα εχέγγυα από το ξεκίνημά του, ώστε να μπορεί να εξασφαλίσει τη γνήσια ελευθερία, επειδή ο ίδιος είναι αποξενωμένος από την πηγή της πραγματικής ελευθερίας. Περαιτέρω οι Ιερές γραφές μπορούν να προσθέσουν σε αυτό: <<Είναι καιρός καθ’ ων ο άνθρωπος εξουσιάζει άνθρωπο προς βλάβη αυτού>>> (Eκκλ. 8:9). Εδώ παρατηρούμε πως ο άνθρωπος δεν έχει φτιαχτεί να εξουσιάζει άνθρωπο, διότι όλη η δομή των ανθρώπων είναι ελαττωματική. Γι΄ αυτό μας πληροφορεί ο λόγος του Θεού: <<Na μην έχετε πεποίθηση επάνω σε άρχοντες, επάνω σε γιό ανθρώπου από τον οποίο δεν υπάρχει σωτηρία>> (Ψαλ. 146:3).

    Τώρα θα σας παρακαλούσα να δώσουμε την προσοχή μας για λίγο στους ποιητές, που μεταξύ των άλλων μας τονίζουν την αγωνιώδη ανάγκη για γνήσια ελευθερία. Για παράδειγμα, ο ποιητής Διονύσιος Σολωμός δηλώνει: <<Γιατί τα έσκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά>>. Μια άλλη μελοποιημένη ποίηση από τον Βάρναλη μας λέει: <<Όσο ο νους αν τυραννιέται άσπρη ημέρα δε θυμιέται>>. Επίσης ο Μ. Λοΐζος σε στοίχους της Κωστούλας Μητροπούλου, μελοποίησε τα εξής: <<O δρόμος είχε τη δική του ιστορία, κάποιος την έγραψε στον τοίχο με μπογιά, ήταν μια λέξη μοναχά ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, και ύστερα είπαν πως την έγραψαν παιδιά>>.

    Το παρόν πόνημα είναι γραμμένο για όλους εκείνους που σπουδάζουν τις Ιερές Γραφές και αγαπούν την αλήθεια, διότι η αλήθεια είναι η απελευθερωτική δύναμη που μας οδηγεί στη γνήσια ελευθερία. Ειδικά γι’ αυτό ο Κύριος Ιησούς έχει προσευχηθεί στον Πατέρα: <<Αγίασον αυτούς εν τη αληθεία σου ο λόγος ο δικός σου είναι αλήθεια>> (Ιωαν. 17:17). Αυτό το διευρύνει περισσότερο, όταν προσθέτει: <<Kαι θα γνωρίσετε την αλήθεια και η αλήθεια θα σας ελευθερώσει>> (Ιωαν. 8:32).

     Από αυτά που και εσείς γνωρίζετε, η υποδούλωση άρχισε εκεί, στην κοινή μας αφετηρία, στον κήπο της Εδέμ, όπως μας αποκαλύπτει το 3ον κεφάλαιο της Γένεσης. Εκεί συνέβη κάτι πρωτόγνωρο και αξίζει να το φέρουμε στη θύμησή μας. Σε ανύποπτο χρόνο ακούγεται να μιλάει ένα φίδι, και το πιο σοβαρό από τη στιχομυθία που είχαν είναι αυτά που έλεγε το ίδιο στη μητέρα μας Εύα: <<Και είπε ο όφις προς τη γυναίκα, δε θέλετε βεβαίως αποθάνει, αλλά εξεύρει ο Θεός ότι καθ’ ην ημέραν φάγετε απ’ αυτού θέλουσι ανοιχθεί οι οφθαλμοί σας και θέλετε είσθε ως Θεοί, γνωρίζοντες το καλό και το κακόν>> (Γεν. 3:4,5). Εδώ εν πρώτοις παρουσιάζεται σαν ευεργέτης. Όμως, εγκαλεί τον Πατέρα μας σαν ψεύτη, ο οποίος τους απέκρυπτε το μυστικό της ζωής και πως και αυτοί μπορούσαν να γίνουν ως θεοί. Διέψευσε και διακωμώδησε την φιλαλήθεια του Θεού, στις φιλάγαθες οδηγίες που ο Πατέρας είχε δώσει στο ζεύγος, πως θα πέθαιναν αν παρέβαιναν την Θεία εντολή, τρώγοντας από τον καρπό του ξύλου της γνώσεως του καλού και του κακού: <<Από κάθε δένδρο του παραδείσου θα τρως ελεύθερα, όμως από το δένδρο της γνώσης του καλού και του κακού, δεν θα φας από αυτό· επειδή την ίδια μέρα που θα φας από αυτό θα πεθάνεις οπωσδήποτε>>> (Γεν. 2:16-17).

    Όσον αφορά την ημέρα, μας πληροφορεί ο απόστολος Πέτρος, λέγοντάς μας πως μια ημέρα για τον Κύριο είναι σαν χίλια χρόνια για τον άνθρωπο (Β΄ Πετ. 3:8). Έκτοτε οι άνθρωποι θα ελάμβαναν τον μισθό της ανυπακοής τους (Ρωμ. 6:23, Εβρ. 9:27). Επομένως, δεν τους μίλαγε για μια εικοσιτετράωρη ημέρα, αλλά για μια ημέρα μεγαλύτερης διάρκειας. Εδώ καθώς κι εσείς θα έχετε διαπιστώσει, έχει προκύψει ένα σοβαρό ηθικό ζήτημα, καθώς και ένα νομικό θέμα, σύμφωνα με τους αιώνιους νόμους της δικαιοσύνης του Θεού. Εν ολίγοις, αμφισβήτησε έμμεσα τη Θεία κυριαρχία με την οποία έχει το δικαίωμα να κυβερνά τα πλάσματα Του, όπως και την φιλαλήθεια του Θεού. Πως τάχα ο Θεός τους είπε ψέματα πως θα πέθαιναν αν παραβίαζαν την Θεία εντολή και έτρωγαν από τον απαγορευμένο καρπό. Ο Δημιουργός και Πατέρας μας σεβόμενος το όνομά Του, πίστωσε τον απαιτούμενο χρόνο για να αποδειχθεί στον ουρανό και στη γη ποιος είχε το νόμιμο δικαίωμα να κυβερνά, ποιος έλεγε την αλήθεια και ποιος έλεγε ψέματα.

    Αμέσως δρομολόγησε τα ζητήματα που προέκυψαν στο δικό του χρονοδιάγραμμα για να τακτοποιηθούν. Εκεί για πρώτη φορά τους έκανε γνωστό πως ο Ουράνιος Πατέρας θα έφερνε ένα σπέρμα, το σπέρμα της γυναίκας, που θα είχε τα εχέγγυα να φέρει λύση στο νομικό και ηθικό ζήτημα που είχε προκύψει και, τελικά, να συντρίψει το κεφάλι της πρώτης αιτίας της υποδούλωσης και του θανάτου, δηλαδή του διαβόλου. Γι’ αυτό, θα σας παρακαλούσα να δείτε από όλα τα γραφικά εδάφια, πώς διευρύνεται αυτό το σπέρμα της γυναίκας (Γεν. 3:15, 17:7, Eφ. 3:4-9, Γαλ. 3:8-9, 29).

    Όμως ένα εύλογο ερώτημα γεννάται εδώ: ποιος στην πραγματικότητα ήταν κρυμμένος πίσω από εκείνο το φρόνιμο φίδι που παρουσιάστηκε στη μητέρα Εύα σαν διαφωτιστής; Χωρίς περιστροφές απαντούμε: Ήταν το τέως Χερούβ, το χρησμένο από τον Θεό και Πατέρα για να καθοδηγεί την ανθρώπινη οικογένεια. Μα τώρα έγινε κατώτερος των περιστάσεων και ξέπεσε. Ενώ ήταν ένδοξος Άγγελος του Θεού, το άλλοτε άστρο της αυγής, ο αυγερινός, που λόγω της υπεροψίας του ξέπεσε και έκτοτε λειτουργεί ως ο Δράκων, ο αρχαίος όφις και παράλληλα ως ο θεός αυτού του αποξενωμένου κόσμου από τον Θεό. Αυτός είναι η πρώτη αιτία που υποδούλωσε και αποξένωσε τους ανθρώπους απ’ τη γνήσια πηγή της ελευθερίας και της αιώνιας ζωής, τον Θεό Πατέρα. Σας παρακαλώ ας δούμε τα ακόλουθα εδάφια.

Ιεζ. 28:13-16:

(13) <<Στάθηκε στην Εδέμ στον παράδεισο του Θεού>>

(14) <<Ήσουν χρησμένο Χερούβ για να επισκιάζεις και εγώ σε έστησα>>

(15) <<Ήσουν τέλειος στους δρόμους σου από την ημέρα που χτίστηκες, μέχρις ότου βρέθηκε μέσα σε εσένα αδικία>>

(16) <<Γι’ αυτό θα σε απορρίψω από το βουνό του Θεού ως βέβηλο>>

    Εδώ θα μας δείξει ο προφήτης Ησαΐας τον ξεπεσμό του Εωσφόρου: <<Πώς έπεσες από τον ουρανό Εωσφόρε γιε της αυγής! Συντρίφτηκες κατά γης, εσύ που καταπατούσες τα έθνη! Εσύ που έλεγες στην καρδιά σου: Θα ανέβω στον ουρανό, θα υψώσω τον θρόνο μου, πιο πάνω από τα αστέρια του Θεού και θα καθίσω επάνω στα ύψη των σύννεφων και θα είμαι όμοιος με τον Ύψιστο.>> (Ησ. 14:12-14)

    Δεν πρέπει να μας διαφεύγει, πως αυτός εξακολουθεί να ασκεί την αρχοντική του εξουσία με τις δυνάμεις του σκότους και να χειραγωγεί όλον τον άπιστο κόσμο σαν θεός τους. Είναι γραμμένο γι’ αυτόν με το Άγιο Πνεύμα του Θεού, πως είναι θεός του άπιστου κόσμου. (Β΄ Κορ. 4:4, A΄ Ιωαν. 5:19, Aποκ. 12:7-9).

    Στα επόμενα εδάφια θα καταλάβουμε το μέγεθος της επιρροής του και πώς προωθεί την προπαγάνδα του, με το να κατέχει στα χέρια του δύο πολυεργαλεία και να ελέγχει όλη την οικουμένη. Πληροφορούμεθα στην Αποκάλυψη: <<Και είδα τρία ακάθαρτα πνεύματα, όμοια με βατράχους που έβγαιναν από το στόμα του Δράκοντα και το στόμα του Θηρίου και από το στόμα του ψευδοπροφήτη, επειδή είναι πνεύματα δαιμόνων που εκτελούν σημεία τα οποία εκπορεύονται προς τους βασιλιάδες της γης και ολόκληρης της οικουμένης, για να τους συγκεντρώσουν στον πόλεμο εκείνης της μεγάλης ημέρας του Θεού του Παντoκράτορa.>> (Αποκ. 16:13-14, Eφ. 2:2).

     

      Από τα παραπάνω εδάφια δύο ορατές δυνάμεις θα κάλπαζαν στην πορεία της Ιστορίας: είναι δυνάμεις εξουσίας για να κυριολεκτούμε, οι οποίες θα λειτουργούσαν με τα διαπιστευτήρια του Δράκοντα. Η μία δύναμη ακούει στο όνομα θηριώδης διακυβέρνηση/μοναρχίες/πολιτικές κυβερνήσεις/μιλιταριστικά καθεστώτα. Αυτά είναι τα εκτελεστικά όργανα του θεού αυτού του κόσμου. Από την άλλη ο Δράκοντας δίνει διορισμό στον ψευδοπροφήτη, με σκοπό να παραπλανά, να αποπροσανατολίζει, να δηλητηριάζει τους ανθρώπους στο ψεύδος, σε θρησκοληψίες, να τους φέρνει σε πνευματική σύγχυση και, τελικά, να τους υποδουλώνει σε ψεύτικες θρησκευτικές παραδόσεις.

    Όπως και εσείς θα διακρίνετε, μιλάμε για την παγκόσμια ψεύτικη θρησκεία σε όλες της τις αποχρώσεις. Γι’ αυτές δύο μεγάλοι θεωρητικοί του 20ου αιώνα, οι Μάρξ και Έγκελς, είπαν πως <<οι θρησκείες είναι το όπιο του λαού>>. Και πολύ καλά το είπαν. Αυτά τα δύο πολυεργαλεία, δηλαδή η εξουσία και οι ψευδοθρησκείες είναι αυτά που διαμορφώνουν το πολίτευμα αυτού του κόσμου, του άρχοντα της εξουσίας του αέρα, του πνεύματος, το οποίο λειτουργεί σήμερα στους υιούς της απειθίας. (Εφεσ. 2:2)

     Θέλω να σας θυμίσω πως αυτές οι δυνάμεις του σκότους δε θα λειτουργούσαν a priori (απεριόριστα) επάνω στην κληρονομιά του Θεού. Έχουν ημερομηνία ΛΗΞΗΣ. Τα έθνη έχουν ορισμένη διαδρομή κάτω από την ανοχή του Θεού. Είναι ορισμένος ο χρόνος τους και τώρα ζούμε το τέλος του δράματος. Το χρονοδιάγραμμα του Θεού είναι προγραμματισμένο. Ο Κύριος Ιησούς μας έχει πληροφορήσει γι’ αυτό λέγοντας μας: <<Mέχρις ότου εκπληρωθούν οι καιροί των εθνών>> (Λουκ. 21:24β’). Στην Αποκάλυψη μας δίνει και το χρονοδιάγραμμα αυτών των αυτοκρατοριών ή κυβερνήσεων των εθνών: <<Και είναι επτά οι βασιλιάδες, οι πέντε έπεσαν και ο ένας είναι και ο άλλος δεν ήρθε ακόμα, και όταν έρθει πρέπει να μείνει για λίγο>> (Αποκ. 17:10-11). Ωστόσο για όλες αυτές τις αυτοκρατορίες, κυβερνήσεις, πολιτικά συστήματα, ισχύουν οι ακόλουθες αρχές του Θεού: <<Μενέ Μενέ θεκέλ ου φαρσίν>>. Η απόδοση αυτής της φράσης είναι η εξής: <<Ζυγίστηκες στην πλάστιγγα και ευρέθεις ελλιπής, διαιρέθει η βασιλεία σου>> (Δαν. 5:25). Σας ερωτώ, μπορούν αυτά τα διηρημένα και συγχυσμένα έθνη από τις πονηρές δυνάμεις να μας φέρουν κάτι το αγαθόν; Ουδέν αγαθόν! Αρκεί να δούμε τα κοινοβούλια των εθνών πόσο διηρημένα είναι. Λέμε: Ηνωμένα έθνη, Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι όντως ενωμένη; Κρίνατε εσείς; Αυτό ισχύει και για τη χώρα μας, δέστε πως κοάζουν οι πολιτικοί στο ελληνικό κοινοβούλιο!

       Δεν πρέπει να ξεχάσουμε ότι ο σατανάς έχει και ένα άλλο όνομα, Εωσφόρος (διαφωτιστής) που σημαίνει ο υιός του φωτός. Καθοδηγεί τους ανθρώπους όπως καθοδήγησε τους πρώτους μας γονείς και τους έριξε στο καναβάτσο, στην αμαρτία και στον θάνατο (Ρωμ. 5:12). Τον βλέπουμε, όμως, να μην επαναπαύεται στις δάφνες του, αλλά να συνεχίζει το καταστροφικό του έργο. Πρέπει να σας θυμίσω όμως πως έχει μια προσφιλή συνήθεια, να διαιρεί και να βασιλεύει! Αυτό το ξεκίνησε εκεί στον κήπο της Εδέμ.

     Τώρα στρέφει την προσοχή του στο υποσχεμένο σπέρμα, το σπέρμα της επαγγελίας που είναι ο Ιησούς Χριστός (Γεν. 3:15). Μετά το βάπτισμά του Ιησού από τον Ιωάννη τον βαπτιστή, οδηγείται από το πνεύμα για να πειρασθεί από τον διάβολο στην έρημο για σαράντα μέρες και σαράντα νύχτες, με μισοαλήθειες και στοχεύει στο να τον γκρεμίσει όπως γκρέμισε και τον Αδάμ. Ο Κύριος Ιησούς δίνει εξετάσεις με επιτυχία εκεί στην έρημο, σε όλες τις δοκιμασίες, όπου και τον νικά κατά κράτος τον διάβολο. Τότε ο διάβολος τον αφήνει και ξάφνου ήρθαν κοντά του άγγελοι και τον υπηρετούσαν. Ο Ιησούς απτόητος και χαρούμενος απολαμβάνει την ελευθερία του, κάνοντας τον Πατέρα του να χαίρεται δια μέσω της υπακοής του (Ματθ. 4:1-11).

       Εκείνος όμως συνεχίζει να μην παραιτείται. Στα πλάνα του έχει κάτι άλλο, μέσα στο σκοτεινό μυαλό του. Εποφθαλμιά τη νεοσύστατη Χριστιανική εκκλησία των αποστόλων. Από τα παραπάνω είδαμε πως ο Θεός απαιτεί απ’ όλα τα παιδιά του να αποδειχθούν νικητές, όπως ο κύριος Ιησούς στην έρημο. Πρέπει να περάσουν την βάσανο της δοκιμασίας με επιτυχία, και στα μικρά πιστοί και στα μεγάλα (Λουκ. 16:10). Σε ανύποπτο χρόνο ο Ιησούς απευθύνεται στον Πέτρο και του λέει: <<Σίμωνα Σίμωνα δες, ο σατανάς σας ζήτησε για να σας κοσκινίσει σαν το στάρι>> (Λουκ. 22:31). Τι θα έπρεπε να αποδείξουν τώρα στον Πατέρα; Όπως εκείνος απέδειξε, την οσιότητά τους!

Όμως τα αποτελέσματα που ακολούθησαν δείχνουν πως τους κατέλαβε σβηστούς, δεν είχαν αποθέματα πνεύματος. Όπως εκείνες οι μωρές παρθένες, αποδείχθηκαν κατώτερες των περιστάσεων και αποκοιμήθηκαν (Ματθ. 25:5). Τώρα μας πληροφορεί ο Κύριος από την Αποκάλυψη: <<Και του δόθηκε να κάνει πόλεμο με τους αγίους, και να τους νικήσει, και του δόθηκε εξουσία επάνω σε κάθε φυλή και γλώσσα και έθνος>> (Αποκ. 13:7). Είναι απορίας άξιον: τι τους βάσκανε άραγε ώστε να τους αιφνιδιάσει και να τους νικήσει; Φαίνεται αποκοιμήθηκαν, δεν εγκρατεύθηκαν, ξέχασαν τις προειδοποιήσεις που είχανε λάβει από τον Κύριο και τους αποστόλους Του. Π.χ. ο απόστολος Πέτρος κάτω από την καθοδηγία του Αγίου πνεύματος, τους έλεγε: <<Εγκρατευθείτε, αγρυπνήσατε επειδή ο αντίδικος σας διάβολος περιτριγυρίζει σαν οριόμενο λιοντάρι ζητώντας ποιόν να καταπιεί>> (Α΄ Πετ. 5:8). Από τα πρακτέα φαίνεται πως δεν βρισκόταν σε ετοιμότητα. Ο Κύριος είχε μιλήσει σε παραβολή για την παρούσα κατάστασή τους: <<Αλλά ενώ οι άνθρωποι κοιμόταν ήρθε ο εχθρός και έσπειρε ζιζάνια ανάμεσα στο στάρι και αναχώρησε>> (Ματθ. 13:25, 37-43).

    Οι ιστορικοί της εκκλησίας έχουνε καταγράψει τι συνέβη στην εκκλησία του Κυρίου τρεις αιώνες μετά το θάνατο και την ανάστασή Του. Ενώ στο χωράφι του κόσμου ο Κύριος είχε σπείρει καλό σπόρο, τώρα είχε γεμίσει ζιζάνια πάσης φύσεως που αυτά καταπίεζαν τη νεοφώτιστη εκκλησία του Κυρίου. Εμείς θα ασχοληθούμε όχι με την ιστορία της εκκλησίας (αυτό το κάνουν οι ιστορικοί), εμείς θα ασχοληθούμε με τη μαρτυρία του Ιησού, η οποία είναι το πνεύμα της προφητείας (Αποκ. 19:10β΄). Η πραγματικότητα για τότε μας δείχνει ότι υπήρχανε δύο μέτωπα που πολιορκούσαν την εκκλησία: το ένα ήταν το Ιουδαϊκό θρησκευτικό σύστημα των γραμματέων και Φαρισαίων, με τα Σάββατα, τις νεομηνίες, την περιτομή κτλ, και από την άλλη, έχουμε την αρχαία φιλοσοφία των Ελλήνων, Σωκράτη, Πλάτωνα, Αριστοτέλη (A΄ Κορ. 1:22-24), για τα οποία είχανε προειδοποιηθεί οι χριστιανοί.

    Ο Κύριος είχε πει: <<Επειδή θα έρθουν πολλοί στο όνομά μου, λέγοντας ότι εγώ είμαι ο Χριστός και θα πλανήσουν πολλούς, επειδή θα σηκωθούν ψευδόχριστοι και ψευδοπροφήτες και θα δείξουν μεγάλα σημεία και τέρατα, για να πλανήσουν αν είναι δυνατόν, ακόμα και τους εκλεκτούς>> (Ματθ. 24:5, 24, 7:15, Β΄ Kορ. 11:13-15, Γαλ. 2:4-5, Πραξ. 20:28-31).

    Θα σας παρακαλέσω να εξετάσετε όλα τα εδάφια, επειδή εκεί αποκαλύπτεται η αποστατημένη θρησκεία. Δείτε στο Κολ. 2:8 και Πραξ. 17:18. Τώρα έχει έρθει ο καιρός που κάνουν αισθητή την παρουσία τους οι μεταλλαγμένοι χριστιανοί που φορούν μόνο την προβιά των προβάτων, από μέσα όμως είναι λύκοι άρπαγες. Είναι τα ονόματα βλασφημίας, όπως μας τα περιγράφει στην Αποκ. 17:3. Αυτά τα ονόματα είναι τα παλικάρια της αποστατημένης θρησκείας, της Βαβυλώνας της μεγάλης, που κερνάει τα έθνη με το εμετικό ποτό των ψευδών διδασκαλιών που προέρχονται από τον Δράκοντα, γι’ αυτό τα έθνη βρίσκονται σε πλήρη ζάλη. Για να είμαστε συγκεκριμένοι και κατανοητοί, αυτά τα ονόματα είναι η Βυζαντινή θρησκευτικοπολιτική εξουσία, η λεγόμενη νέα Ρώμη. Στη συνέχεια η Ρωμαιοκαθολική εξουσία, ακολούθησαν αργότερα Λούθηρος, Καλβίνος, κυβερνώντα σώματα κτλ.

    Όλοι αυτοί κηρύττουν έναν άλλο Χριστό (Γαλ. 1:8-9), όχι τον Χριστό των ευαγγελίων, και έχουνε παγιδεύσει εκατομμύρια ανθρώπους, και από πρόβατα του Κυρίου, τους έχουν μετατρέψει σε ζιζάνια που πάνε για φωτιά (Β΄ Κορ. 11:3-4, 13-15).

    Θα ήθελα να σας παρακαλέσω εδώ να προσέξουμε μια λεπτομέρεια στην παραβολή του Κυρίου για τον σπορέα (Ματθ. 13:30). Έδωσε ο Κύριος εντολή να μαζευτούν τα ζιζάνια και να τα βάλουν σε δέσμες, με προοπτική να τα ρίξουν στην πυρά. Έτσι ακούμε: <<Και εκείνος είπε σε αυτούς, ένας εχθρός άνθρωπος το έκανε, και οι δούλοι του είπαν: θέλεις να πάμε και να τα μαζέψουμε;

    Και εκείνος είπε: όχι, μήπως και μαζεύοντας τα ζιζάνια ξεριζώσετε μαζί τους και το σιτάρι. Αφήστε να αυξάνουν και τα δύο μαζί μέχρι τον θερισμό και κατά τον καιρό του θερισμού θα πω στους θεριστές: μαζέψετε πρώτα τα ζιζάνια, ΚΑΙ ΝΑ ΤΑ ΔΕΣΕΤΕ ΣΕ ΔΕΣΜΕΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΚΑΨΕΤΕ, ΤΟ ΣΤΑΡΙ όμως ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΤΕ ΤΟ ΣΤΗΝ ΑΠΟΘΗΚΗ ΜΟΥ>>. Οι θρησκείες και οι οργανώσεις που στην περίοδο του θερισμού βάσει των πεπραγμένων τους απέναντι στο λόγο του Θεού αποδεικνύονται ζιζάνια κατά την ανθοφορία τους. Έχουν δεθεί σε δέσμες, σε μεγάλους και μικρούς αριθμούς επάνω σε όλη την κατοικημένη γη και εκπέμπουν το άρωμα της Βαβυλώνας της μεγάλης σε όλες τους τις αποχρώσεις. Είναι συγκεντρωμένες σε αίθουσες βασιλείας, σε οργανώσεις, σε θρησκείες, που προορισμό έχουν τη φωτιά.

    Το σιτάρι όμως συνάγεται στην αποθήκη του Χριστού και καλλιεργείται εκεί, έξω από αυτές τις θρησκείες, στη συμβολική έρημο. Ωστόσο, όλοι αυτοί οι θρησκευόμενοι που βρίσκονται σε δουλεία στη Βαβυλώνα την μεγάλη, την ψεύτικη θρησκεία, δηλώνουν ευθαρσώς πως αισθάνονται ελεύθεροι. Είναι όμως; (Β΄ Πετ. 2:19-20, Παρ. 18:17, Ρωμ. 6:16). Λέει για αυτούς ένας διανοητής και λόγιος του 19ου αιώνα, ο Γκέτε: <<ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΑΠΕΛΠΙΣΤΙΚΑ ΥΠΟΔΟΥΛΩΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΕΚΕΙΝΟΝ ΠΟΥ ΕΣΦΑΛΜΕΝΑ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ>>. Γι’ αυτό καμία θρησκεία, καμία θρησκευτική ιδεοληψία δεν μπορεί να μας απελευθερώσει, εάν δεν μας απελευθερώσει ο Κύριος, για τον οποίο προφητικά έχει μιλήσει ο Ησαΐας ο προφήτης: <<Και ανοίγοντας το βιβλίο βρήκε το μέρος που ήτανε γραμμένο: πνεύμα Κυρίου είναι επάνω μου. Για αυτό με έχρησε. Με απέστειλε για να φέρνω τα χαρμόσυνα νέα στους πτωχούς, για να γιατρέψω τους συντετριμμένους στην καρδιά, ΓΙΑ ΝΑ ΚΥΡΗΞΩ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΥΣ,ΚΑΙ ΑΝΑΒΛΕΨΗ ΣΤΟΥΣ ΤΥΦΛΟΥΣ, να αποστείλω τους ψυχικά τσακισμένους σε ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, και για να κηρύξω ευπρόσδεκτο χρόνο του Κυρίου>> (Ησ. 61, Λουκ. 4:17-19).

    Εδώ μας γίνεται μια φιλάγαθη έκκληση να εξετάσουμε που βρισκόμαστε εμείς σαν άτομα, όχι οι απέναντι μας. Πόσο ελεύθεροι είμαστε εμείς; Λέει ο απόστολος Παύλος κάτω από την έμπνευση του πνεύματος του Αγίου για εμάς: <<Να εξετάζετε τον εαυτόν σας, αν είστε στην πίστη. Να δοκιμάζετε τον εαυτόν σας. Ή δε γνωρίζετε ότι ο Χριστός είναι μέσα σε εσάς; Εκτός αν είστε σε κάτι αδόκιμοι>> (Β΄ Κορ. 13:5). Επειδή ο Κύριος Ιησούς είπε: θα βρω την πίστη επί της γης; Για ποια πίστη μιλάει εδώ; Για τις θρησκοληψίες των διαφόρων εκκλησιών; Ο Κύριος Ιησούς είναι ελευθερία, και αν μας ελευθερώσει ο Ιησούς, τότε θα είμαστε ελεύθεροι.

    Μας λέει επ’ αυτού: <<Και θα γνωρίσετε την αλήθεια, και η αλήθεια θέλει σας ελευθερώσει>> (Ιωαν. 8:32). Ακόμη μας προσθέτει ο λόγος του Θεού:

<<Στην ελευθερία λοιπόν με την οποία μας ελευθέρωσε ο Χριστός να μείνετε σταθεροί, και να μη υποβληθείτε ξανά σε ζυγό δουλείας>> (Γαλ. 5:1, 13, Πραξ. 4:12).

    Επειδή ο ενιαυτός ευπρόσδεκτος χρόνος του Θεού συνεχίζει και επειδή ο Θεός μας θεωρεί σαν λαό του, γι’ αυτό ας ανοίξουμε τα αυτιά μας σε μια τελευταία προτροπή, η οποία έρχεται από τον ουρανό: <<Να βγείτε έξω από αυτήν ο λαός μου και να μην συγκοινωνήσετε στις αμαρτίες της, και να μην πάρετε από τις πληγές της. Διότι οι αμαρτίες της έφτασαν μέχρι τον ουρανό και ο Θεός θυμήθηκε τα αδικήματά της>> (Αποκ. 18:4-8). Το εύλογο ερώτημα είναι, που να πάμε αν βγούμε; Να πάμε να συναντήσουμε εκείνους που δεν μολύνθηκαν με συμβολικές γυναίκες στην συμβολική έρημο και να ακολουθήσουμε το Αρνίο, όπου εκείνο μας πάει. (Αποκ. 14:4-5, 2:20).

    Οι άνθρωποι όσο καλής πρόθεσης και να είναι, ακόμα και αν είναι χαρισματικοί, δεν μπορούν να μας βοηθήσουν. Θα βρούμε βοήθεια μόνο όταν αφήσουμε τους εαυτούς μας και μας οδηγήσει ο ίδιος o Θεός εκεί που διαπλάθει την εκκλησία του (Αποκ. 12:6, 14, Iωαν. 6:68-69).

Με σπλάχνα Χριστού και αδελφική αγάπη,

Στέλιος Κερκυραίος

Εν Πάτραις, 15/3/2016

enchristoeleutheria.blogspot.gr

ΕΣΕΙΣ ΕΙΣΤΕ ΟΝΤΩΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ; Ή ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ ΣΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΟΜΗΡΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΒΑΒΥΛΩΝΑ;

ΕΣΕΙΣ ΕΙΣΤΕ ΟΝΤΩΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ;

Ή ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ ΣΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΟΜΗΡΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΒΑΒΥΛΩΝΑ;

Ίσως πείτε πως η Βαβυλώνα έχει περάσει στη λησμονιά εδώ και κάποιες χιλιετίες ανεπιστρεπτεί και τα μόνα τεκμήρια που μας άφησε από τις δόξες της είναι κάποιες πέτρες στα διάφορα μουσεία του κόσμου, για να μην ξεχνάμε τη χλιδή και τη μεγαλοπρέπειά της. Εν τούτοις μας άφησε όπως φαίνεται και ένα πλούσιο πνευματικό και θρησκευτικό υπόβαθρο. Πίστευαν σε τριάδες θεών, στην αθανασία της ανθρώπινης ψυχής, προσπαθούσαν να ανακαλύψουν το μέλλον των ανθρώπων μέσα από την αστρολογία και τη θρησκευτική και πνευματική σύγχυση, εξ’ ου και Βαβέλ. Εν ολίγοις, η Βαβυλώνα είναι μια παγκόσμια αυτοκρατορία, πνευματική πλέον, σε όλο τον πλανήτη και χειραγωγεί δισεκατομμύρια ανθρώπους σε διάφορες θρησκευτικές επωνυμίες, μικρές και μεγάλες θρησκείες που βρίσκονται σε πνευματική σύγχυση και στο ψεύδος. Γι’ αυτό και ακούγεται μια αγγελική φωνή για δύο χιλιάδες και πλέον χρόνια που λέει: «και ήκουσα άλλη φωνή εκ του ουρανού λέγουσαν· Εξέλθετε εξ’ αυτής ο λαός μου, δια να μη συγκοινωνήσητε εις τας αμαρτίας αυτής και να μη λάβητε εκ’ των πληγών αυτής·» Αποκ. ιη’ 4. Το επίμαχο ερώτημα είναι από πού να εξέλθουμε; Από την θρησκευτική και πνευματική ομηρία που τυχόν να έχουμε ολισθήσει, σε κάποια από τις θυγατέρες, τις επώνυμες θρησκείες αυτής της Βαβυλώνος, της πνευματικής σύγχυσης.

Παρ’ ότι μπορεί να νομίζουμε πως έχουμε απελευθερωθεί από τον Κύριο και απολαμβάνουμε την ελευθερία μας ως χριστιανοί. Είναι αρκετό αυτό; Ας το δούμε! Για να μη ζούμε με αμφιβολίες, ας βεβαιωθούμε από τον ιερό λόγο του Θεού, που λέει: «ώστε ο νομίζων ότι ίσταται ας βλέπη μη πέση» Α’ Κορ. ι’ 12.

Δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα! Να φέρουμε την πίστη μας σε κρίση, για να βεβαιωθούμε αν είμαστε σε εκείνη την πίστη που παρεδόθη άπαξ στους αγίους του Χριστού, «προτρέπων εις το να αγωνίζεσθαι δια την πίστιν, ήτις άπαξ παρεδόθη εις τους αγίους» Ιουδ. 3.

Την πίστη του Χριστού και όχι την πίστη των δογμάτων. Κανένα δόγμα δεν μπορεί να αντικαταστήσει εκείνη την πίστη που παρέδωσε ο Χριστός. Γι’ αυτό, κάτω από το Άγιο Πνεύμα του Θεού, ο απόστολος Παύλος μας προτρέπει: «Εαυτούς εξετάζετε αν ‘ησθε εν τη πίστει, εαυτούς δοκιμάζετε». 2 Κορ. ιγ’:5.

Δεν πρέπει να λησμονούμε πως τις τελευταίες ημέρες η γνήσια πίστη θα είναι είδος προς εξαφάνιση. Ακόμα και για τον Κύριο Ιησού ήταν άξιο απορίας, και ακούστε πώς το διατυπώνει ο Κύριος: «Σας λέγω ότι θέλει κάμει την εκδίκησιν αυτών ταχέως. Πλήν ο Υιός του ανθρώπου, όταν έλθη, άραγε θέλει ευρεί την πίστιν επί της γης;» Λουκ. ιη’:8. «Διότι η πίστις δεν υπάρχει εις πάντας» 2 Θεσ. γ΄:2.

Θέλω να σας βεβαιώσω πως το γράφημα αυτό προορίζεται για αδελφούς και αδελφές που για χρόνια σπουδάζουν τις Ιερές Γραφές και επιθυμούν να βεβαιώνουν τον εαυτόν τους πως βρίσκονται στην οδό εκείνη που χάραξε ο Λυτρωτής, που οδηγεί στην αιώνια ζωή. Απευθύνεται επίσης σε εκείνους που θέλουν να μιμούνται τους αρχαίους Βεροιείς, που ήταν ευγενέστεροι των Θεσσαλονικέων, γιατί ερευνούσαν τις Γραφές, προκειμένου να βεβαιωθούν αν ήταν έτσι. Πραξ. ιζ’:11.

Πουθενά δεν μπορούμε να εμπιστευτούμε την πνευματική μας ευημερία εκτός από τον Κύριο. Γιατί εκείνος λέει: «Λέγει προς αυτόν ο Ιησούς· Εγώ είμαι η οδός και η αλήθεια και η ζωή· ουδείς έρχεται προς τον Πατέρα, ειμή δι’ εμού.» Ιωανν. ιδ’:6. Το Πνεύμα το Άγιο , δια της γραφίδος του αποστόλου Παύλου, προσθέτει: «Και δεν υπάρχει δι’ ουδενός άλλου η σωτηρία· διότι ούτε όνομα άλλον είναι υπό τον ουρανόν δεδομένον μεταξύ των ανθρώπων, δια του οποίου πρέπει να σωθώμεν» Πραξ. δ’:12.

Εδώ, από ό,τι καταλάβατε και εσείς, δεν υπάρχει χώρος για τρίτους. Διότι είναι ένας ο Θεός και ένας ο μεσίτης μεταξύ Θεού και ανθρώπων. Ο άνθρωπος Ιησούς Χριστός, όστις έδωκε εαυτόν αντίλυτρο υπέρ πάντων. Α’ Τιμ. β’:5,6.

Οφείλω να σας πληροφορήσω πως όλα τα άλλα ονόματα που ήρθαν στην παγκόσμια σκηνή των αιώνων είναι τα ονόματα βλασφημίας. Ο Κύριος έχει μιλήσει στο βιβλίο της Αποκάλυψης για αυτούς. Αποκ. ιζ’:2,3. Αυτοί είναι οι εραστές της εξουσίας που κυβέρνησαν εν ελέω Θεού, μεθυσμένοι από το εμετικό ποτό που τους κερνάει η μαμά Βαβυλώνα. Αυτό επαναλαμβάνεται ως σήμερα.

Στο όνομα του Χριστού διέπραξαν εγκλήματα και πολέμους, καθώς χειραγωγούσαν τους μεταλλαγμένους χριστιανούς. Ίσως να ρωτήσετε: Μα πώς έγινε αυτό; Ήρθε σαν κεραυνός εν αιθρία; Όχι! Ας το δούμε όμως.

Ο Κύριος στο σημείο αυτό μας είπε μια βαρυσήμαντη παραβολή, την παραβολή του σίτου και των ζιζανίων. Εκεί μας φέρνει στην επιφάνεια γεγονότα που θα απασχολούσαν την χριστιανική εκκλησία. Επομένως πάμε στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου ιγ΄:25: «αλλά ενώ εκοιμώντο οι άνθρωποι, ήλθον ο εχθρός αυτού και έσπειρε ζιζάνια ανά μέσον του σίτου και ανεχώρησεν». Με άλλα λόγια τους είχε πιάσει όπως λέμε κοινώς, μώρα ή υπνηλία.

Εξ’ ου και οι μωρές παρθένες Ματθ. κε΄:5. Σπέρνει λοιπόν ζιζάνια και φεύγει.

Ποια ήταν αυτά τα σπέρματα των ζιζανίων που έσπειρε στο χωράφι ο εχθρός; Βασικά ήταν δύο. Το πρώτο ήταν το μέτωπο του νεοπλατωνισμού, η αρχαία ελληνική φιλοσοφία, με τις διάφορες σχολές των επικουρίων και των στωικών, που σαν βάση είχαν τους 12 Θεούς του Ολύμπου.

Τέτοια ρεύματα και ιδέες είχαν διεισδύσει στην χριστιανική εκκλησία και την απειλούσαν. Η αποστασία ήταν επί θήρας. Κωλ. β’:8 «Βλέπετε μη σας εξαπατήση τις δια της φιλοσοφίας και της ματαίας απάτης, κατά την παράδοσιν των ανθρώπων, και κατά τα στοιχεία του κόσμου και ουχί κατά Χριστόν», επίσης Πραξ. 17:18 , Ρωμ. 16:17.

Το άλλο μέτωπο ήτανε η Ιουδαϊκή παράδοση και οι μύθοι των ραβίνων Εβραίων. Είχαν αρχίσει για τα καλά τα σχίσματα μέσα στη χριστιανική εκκλησία. «Σας παρακαλώ δε αδελφοί δια του ονόματος του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, να λέγετε πάντες το αυτό και να μην είναι σχίσματα μεταξύ σας, αλλά να είστε εντελώς ηνωμένοι έχοντας το αυτό πνεύμα και την αυτή γνώμη, διότι έκαστος από εσάς λέγει· Εγώ μεν είμαι του Παύλου, εγώ δε του Απολλώ, εγώ δε του Κηφά, εγώ δε του Χριστού. Διαμερίσθη ο Χριστός;». Κορ. α’ 10-13.

Τελικά η αποστασία η μεγάλη ήταν παρόν. Με λίγη ζύμη έγινε όλο το φύραμα ένζυμο. Ο απόστολος Παύλος προσθέτει: « Το δε πνεύμα ρητώς λέγει ότι εν υστέρεις καιροίς θέλουσι αποστατήσει τινές από της πίστεως, προσέχοντες εις πνεύματα πλάνης και διδασκαλίας δαιμονίων. Α’ Τιμ δ’ 1,2. Και αλλού ο Παύλος μας λέει: «Ας μης σας εξαπατήση τις κατ’ ουδένα τρόπον διότι δεν θέλει έλθει η ημέρα εκείνη, εάν δεν έλθη πρώτον η αποστασία και αποκαλυφθή ο άνθρωπος της αμαρτίας, ο υιός της απωλείας» Β’ Θεσ. 2,3.

Αυτός ο σύνθετος άνθρωπος ήταν το αποστατικό σώμα που ήρθε τον 3^ο αιώνα μ.Χ.

Ο ΘΕΟΣ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΡΘΕΙ ΣΕ ΚΡΙΣΗ Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ.

Σε κάποια κατ’ ιδίαν συζήτηση που είχε ο Κύριος με τον απόστολο Πέτρο, του είπε: «Είπε δε ο Κύριος· Σίμων, Σίμων, ιδού, ο Σατανάς σας εζήτησε δια να σας κοσκινίση ως τον σίτον ·» Λουκ. 22,31.

Αυτό που κρατούμε εδώ είναι πως ο Σατανάς εζήτησε να τους φέρει σε κρίση την πίστη τους. Αυτό το περιστατικό μας φέρνει στη θύμηση ένα άλλο περιστατικό, πολλά χρόνια πριν, με τον πιστό άντρα Ιώβ: «Και επεκρίθη ο Σατανάς προς τον Γιαχβέ και είπε, Μήπως δωρεάν φοβείται ο Ιώβ τον Θεόν; Δεν περιέφραξες κυκλόθεν αυτόν και την οικίαν αυτού και πάντα όσα έχει; Τα έργα των χειρών αυτού ευλόγησας και τα κτήνη αυτού επληθύνθησαν επί της γης· πλην τώρα έκτεινον την χείρα σου και έγγισον πάντα όσα έχει, δια να ιδής εάν δε σε βλασφημήση κατά πρόσωπον. Και είπεν ο Γιαχβέ προς τον Σατανά, Ιδού, εις την χείρα σου πάντα όσα έχει· μόνο επ’ αυτόν μην επιβάλης την χείρα σου. Και εξήλθεν ο Σατανάς απ’ έμπροσθεν του Γιαχβέ. Ιώβ α’ 9-12.

Και τώρα μπορούμε να καταλάβουμε το πώς ο Σατανάς υλοποιεί την απειλή του με το να κάνει πόλεμο στην χριστιανική εκκλησία.

Τα όπλα του είναι οι μυθοπλασίες, οι παραδόσεις των αρχαίων Εβραίων και ο νεοπλατωνισμός- το δωδεκάθεο των αρχαίων ελλήνων. Ματθ. 15,6-9, Πραξ. 17,17,18. Αυτά τα όπλα χρησιμοποιεί για να ρίξει στο καναβάτσο την χριστιανική εκκλησία. Με άλλα λόγια έρχονται τα πάνω κάτω!

Δηλαδή, φέρνει σε ομηρία τους άπιστους χριστιανούς που δάνεισαν τα αυτιά τους σε αυτά τα απατηλά ρεύματα και τους φέρνει σε μια παγκοσμιοποίηση σε όλα τα έθνη. Γίνονται μέλη μιας παγκόσμιας πνευματικής αυτοκρατορίας, που λέγεται Βαβυλώνα η μεγάλη: «Και εδόθη εις αυτό να κάμη πόλεμο με τους αγίους, και να νικήση αυτούς, και εδόθη εις αυτό εξουσία επί πάσαν φυλήν και γλώσσαν και έθνος.» Αποκ. ιγ’ 7.

Όμως τι έγινε με την εκκλησία του Χριστού και των αποστόλων τελικά; Η χριστιανική εκκλησία ήρθε στη φυσική της θέση ενώπιον του Θεού που τους ετοίμασε έναν τόπο εκεί στη συμβολική έρημο. Εκεί τους τοποθέτησε για να τους αναπτύξει πνευματικά, στο επίπεδο του Υιού Του: «Και η γυνή έφυγεν εις την έρημον, όπου έχει τόπον ητοιμασμένον από του Θεού, δια να τρέφουσι αυτήν εκει ημέρας χιλίαςδιακόσιας εξήκοντα» Αποκ. 12,6.

Ας μάθουμε περισσότερα για τη συμβολική έρημο: «Και θέλω σας φέρει εις την έρημον των λαών και εκεί θέλω κριθή με σας πρόσωπον προς πρόσωπον· καθώς εκρίθην με τους πατέρες σας εν τη ερήμω της γης Αιγύπτου, ούτω θέλω σας κρίνει, λέγει Κύριος ο Θεός. Και θέλω σας περάσει υπό την ράβδον και θέλω σας φέρει εις τους δεσμούς της διαθήκης» Ιεζ. κ’ 35-37.

Από ό,τι παρατηρείτε και εσείς, αυτό επαναλαμβάνεται και στη χριστιανική εκκλησία. Α’ Κορ. ι’ 11-12.

Τι γίνεται όμως με τη Βαβυλώνα; Η Βαβυλώνα απολαμβάνει την χλιδή της, αναβαθμίζεται σε μια μεγαλοπρεπή αυτοκρατορία, η οποία όμως έχει ημερομηνία λήξης. Όλοι αυτοί, οι όμοιοι με ζιζάνια βρίσκονται σε δέσμες. Τουτ’ έστιν μικρές ή μεγάλες οργανώσεις και εκκλησίες, που τελικό προορισμό έχουν την πυρά, ενώ το στάρι τοποθετείται στην αποθήκη του Κυρίου. Ματ. 13:30.

Έκτοτε, ποτέ δεν αδράνησαν οι δυνάμεις του σκότους, που σκοπό έχουν όλα τα μέλη της χριστιανικής εκκλησίας να τα λερώσουν με ψευδείς διδασκαλίες.

Επειδή, σε τελική ανάλυση, ζητούν τον αφανισμό των αληθινών χριστιανών. Θέλουν να καταστρέψουν την πνευματική μας σχέση με τον Ουράνιο Πατέρα μας. Γι αυτό δείτε πως το αναφέρει ο απόστολος Πέτρος: «Εγκρατευθήτε, αγρυπνήσατε· διότι ο αντίδικός σας διάβολος ως λέων ωρυόμενος περιέρχεται ζητών τίνα να καταπίη». Α’ Πετ. ε’:8.

Επίσης ο Παύλος μας πληροφορεί: «επειδή η πάλη μας δεν είναι ενάντια σε αίμα και σάρκα, αλλά ενάντια στις αρχές, ενάντια στις εξουσίες, ενάντια στους κοσμοκράτορες του σκότους, τούτου του αιώνα, ενάντια στα πνεύματα στα επουράνια» . Εφεσ. σ’ 12-18.

Επομένως τα πράγματα είναι σοβαρότερα από ότι νομίσαμε, επειδή ο εχθρός μας, που λέγεται Σατανάς, έχει δύο εργαλεία για να προωθεί την ακάθαρτη προπαγάνδα του.

Πλέον δεν είναι εκείνο το αρχαίο φίδι, αλλά τώρα είναι ο Δράκων ο αρχαίος όφις. Εδώ έχουμε να κάνουμε με οργανωμένες υπερδυνάμεις, ουράνιες και επίγειες, και δεν θα ήταν καθόλου απλά τα ζητήματα για τους αληθινούς χριστιανούς. Ο κύριος Ιησούς στην αποκάλυψη μας πληροφορεί: «Και είδον τρία ακάθαρτα πνεύματα όμοια με βατράχους εξερχόμενα εκ του στόματος του δράκοντος και εκ του στόματος του θηρίου και εκ του στόματος του ψευδοπροφήτου· διότι είναι πνεύματα δαιμόνων εκτελούντα σημεία, τα οποία εκπορεύονται προς τους βασιλείς της γης και της οικουμένης όλης, δια να συνάξωσιν αυτούς εις τον πόλεμον της ημέρας εκείνης του Θεού του παντοκράτορος» Αποκ. ισ’ 13-14.

Άρα, από ό,τι και εσείς διακρίνετε, είναι ο δράκων, δηλαδή ο Σατανάς, το θηρίο, που είναι η παγκόσμια εξουσία και, τέλος, ο ψευδοπροφήτης που περιλαμβάνει όλες τις ψεύτικες θρησκείες επάνω στον πολυπαθή πλανήτη μας. Αυτός με τη γλοιώδη και ψευδή προπαγάνδα του έχει ρίξει δισεκατομμύρια συνανθρώπων μας σε πνευματικά ομηρία.

Επομένως όλη η γη μας είναι μπλοκαρισμένη από αυτές τις δυνάμεις του σκότους. Το ότι ο δράκων χρησιμοποιεί τρία ακάθαρτα πνεύματα όμοια με βατράχους είναι η προπαγάνδα που προωθεί. Αρκεί για να το καταλάβουμε, να παρατηρήσουμε πως κοάζουν οι πολιτικοί στα κοινοβούλια των εθνών! Και πως ο ψευδοπροφήτης με τη σειρά του εξαγγέλλει πύρινες ομιλίες στα ακροατήρια, με στόχο την παραπλάνηση.

Εδώ αυτό που χρειάζεται είναι να αποκτήσουμε ακριβή γνώση της αλήθειας δια του Λόγου του Θεού. Ώστε να ξεφύγουμε από την πνευματική ομηρία στην οποία βρισκόμαστε. Γι’ αυτό τα λόγια του Κυρίου Ιησού είναι πάντα επίκαιρα, μας λέει: «Εάν λοιπόν ο Υιός σας ελευθερώση όντως ελεύθεροι θέλετε είσθαι» Ιωαν. η’:36, 17:17

Ακόμη, ο Παύλος μας λέει: «Ο δε Κύριος είναι το πνεύμα· και όπου είναι το πνεύμα του Κυρίου εκεί ελευθερία» Β’ Κορ. 3:17.

Μια παρομοίωση εδώ θα ήταν χρήσιμη για τους αληθινούς χριστιανούς.

Όπως τα έθνη έχουν συντάγματα, έτσι και το πνευματικό έθνος του Θεού έχει το δικό του σύνταγμα. Αυτό είναι διαχρονικό, δεν αλλάζει, ούτε μπορούν κάποιοι να το αναθεωρούν. Κανένας δεν μπορεί να αφαιρέσει ή να προσθέσει. Αποκ. κβ΄ 18-19

Αυτό απαρτίζεται από 66 βιβλία. Τα 39 λέγονται εβραϊκές Γραφές και τα 27 λέγονται ελληνικές Γραφές. Σε όλο αυτό το ενιαίο βιβλίο έχουμε 1189 κεφάλαια και εδάφια 31.103. Εδώ μας δίδεται η φιλάγαθη προμήθεια του Θεού, το πνευματικό σύνταγμα των αληθινών χριστιανών.

Όλη η Γραφή είναι θεόπνευστος και ωφέλιμος προς διδασκαλίαν, προς έλεγχον, προς επανόρθωσιν, προς εκπαίδευσιν την μετά της δικαιοσύνης. Β’ Τιμ. 3:16.

Το περίεργο είναι πως όλοι αυτοί δηλώνουν ελεύθεροι. Μην τους ακούτε! Απλώς ελέγξτε τους από τις Γραφές για να διαπιστώσετε πως δεν είναι. Έχει γράψει ο απόστολος Πέτρος για αυτούς: «επαγγελόμενοι εις αυτούς ελευθερίαν, ενώ αυτοί είναι δούλοι της διαφθοράς· διότι από όντινα νικάται τις, τούτον και δούλος γίνεται» Β’ Πετ. β’:19.

Εμείς όμως θέλουμε να έχουμε το νου του Χριστού για να είμεθα απελευθερωμένοι. Κανένας από εμάς δεν θα επιθυμούσε να έχει μια δανεισμένη πίστη. Αυτό δεν θα ήταν καν πίστη, θα λεγόταν ευπιστία. Θα ήταν όπως ένας επιχρυσωμένος τενεκές. Επομένως πρέπει να μάθουμε να σκεφτόμαστε αυτά που διαβάζουμε. Έχετε διάνοια που σκέφτεται για εσάς; Ή σκέφτονται άλλοι για εσάς; Γιατί τότε θα γίνουμε φερέφωνα κάποιων άλλων, δηλαδή παπαγάλοι.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε και κάτι άλλο! Το έλεος και η χάρις του Θεού δεν είναι αποκλειστικότητα ή κεκτημένο κανενός ανθρώπου, θρησκείας ή οργανισμού. Ο Χριστός είναι θείο δώρο του ουρανού. ΔΕΝ ΜΟΝΟΠΩΛΕΙΤΑΙ. Τα μέλη του σώματος έχουνε κεφαλή αποκλειστικά τον Χριστό και όχι κάποιο κυβερνών σώμα. Τα μέλη της αληθινής εκκλησίας είναι ουράνιοι πολίτες που τα ονόματά τους είναι γραμμένα στους ουρανούς και όχι σε επίγεια καταστατικά.

Δείτε παρακαλώ πως το διατύπωσε ο Κύριος: «Να χαίρεσθε περισσότερο ότι τα ονόματά σας γράφτηκαν στους ουρανούς» Λουκ. ι’20, Εβρ. 12:22,23.

Πώς το πέτυχαν αυτό; Όλοι αυτοί που ανήκουν στο σώμα του Κυρίου υπάκουσαν στη φωνή του καλού ποιμένα και βγήκαν από τις οπαδοποιημένες θρησκείες, που συμβολικά λέγονται γυναίκες. Δεν μολύνονται πλέον από τα πνευματικά έλκη-ψεύδη που κουβαλάνε αυτές. Αποκ.ιη’:4, ιδ’:4, β’:20, Ιωάν. ιβ’:26, Ιωάν. ιδ’:23.

Ύστερα από την παραπάνω πληροφορία που λάβαμε, θα ήταν ουτοπικό να πιστεύουμε πως η σωτηρία θα προέλθει από το δικό μας δόγμα-χώρο-οργάνωση. Εάν πιστεύουμε κάτι τέτοιο, μπαίνουμε στο χώρο της ματαιολογίας, αντιλογίας και της ψευδώνυμης γνώσης. Το λιγότερο γινόμαστε ματαιολόγοι και φρενοπλάνοι. Α’ Τιμ. σ’:20-21, Α’ Τιτ. 10.

Κάτω από το φως των γραφικών στοιχείων, που βρίσκεται η δική μας πίστη;

Μήπως δείχνει ότι το στήριγμά μας βρίσκεται στις πατερίτσες του δόγματος μας; Αν είναι έτσι, δεν μας έχει ελευθερώσει ο Υιός και κατά συνέπεια παραμένουμε σε ομηρία στο δόγμα, γι αυτό ας εξέλθουμε και να μην αγγίζουμε κάτι το ακάθαρτο. Για να το κάνουμε αυτό χρειάζεται πνευματικό ανάστημα και πνευματικά κότσια. Το λέμε αυτό, διότι είναι πολλοί οι κεκλιμένοι, λίγοι όμως οι εκλεκτοί. Ακούστε πως το διατυπώνει εδώ ο Κύριος: «Αγωνίζεσθε δια να εισέλθητε δια της στενής πύλης· διότι πολλοί, σας λέγω, θέλουσι ζητήσει να εισέλθωσι και δεν θέλουσι δυνηθή.» Λουκ. ιγ’ 24.

Όλα αυτά ξεκινούν από το πώς ακούμε. Επειδή ο Κύριος έλεγε: «όστις έχει ωτίο ας ακούσει τι λέγει το πνεύμα προς τας εκκλησίας» Αποκ. γ’ 13. Αλλού μας πληροφορεί, Εβρ. γ’7-10: «Δια τούτο καθώς λέγει το πνεύμα το Άγιο· σήμερον αν ακούσετε της φωνής αυτού μη σκληρύνετε τας καρδίας σας ως εν τω παραπικρασμώ κατά την ημέρα του πειρασμού εν τη ερήμω, όπου οι πατέρες σας με επείρασαν, με εδοκίμασαν και είδον τα έργα μου τεσσαράκοντα έτη· δια τούτο δυσηρεστήθην εις την γενεάν εκείνην και είπον· παντότε πλανώνται εν τη καρδία αυτών και δεν εγνώρισαν τας οδούς μου·» Α Κορ. ι’ 1-6, Ρωμ. β’ 28,29.

Εκεί βρίσκεται το δικό μας θέμα, είμεθα στο ίδιο έργο θεατές. Επειδή ό,τι έγινε με τον σαρκικό Ισραήλ εκεί στην έρημο, γίνεται και με τον κατά απομίμηση χριστιανικό κόσμο που παριστάνει τον πνευματικό Ισραήλ, τον Ισραήλ του Θεού, ενώ δεν έχει αυτά τα χαρακτηριστικά ή εχέγγυα.

Κατόπιν τούτων, θα μπορούσα εγώ, σαν ένα ξεχωριστό άτομο να κάνω μια δημόσια διακήρυξη, ως έκφραση της αγαθής μου συνείδησης για την κυριότητα που έχει ο Ιησούς σε εμένα; Ιωάνν. σ’ 68,69. ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΩ ΑΥΤΟΝ! Ως τον κεχρισμένο από τον Θεό προφήτη και μέγα αρχιερέα και Βασιλέα; Πραξ. δ’ 12, Φιλ. 2,9-11.

Ποιος είναι ικανός να με μαθητεύσει, διαπαιδαγωγήσει σε όλα τα μυστήρια της Ζωής και του θανάτου, του καθήκοντος και του προορισμού μου, ενώπιον του οποίου κλείνω γόνυ λατρείας και τον ονομάζω ο Κύριός μου και ο Θεός μου; Ιωάνν. κ’ 28.

Καθώς βρήκα Αυτόν, ο Οποίος είναι η οδός, η αλήθεια και η ζωή, κανένας επίδοξος μεσάζοντας εδώ δε χωράει! Δε μπορεί κανείς να πάει προς τον Πατέρα, παρά μονό δια μέσω του Ιησού Χριστού. Ιωάνν. ιδ’ 6. Αισθάνομαι ασφαλής, στερεωμένος επάνω στον αιώνιο βράχο αφήνοντας τα κύματα της ζωής να χτυπούν επάνω Του και να τσακίζονται.

Είναι γραμμένο για Αυτόν: «Θέλω σε αγαπά, Κύριε, η ισχύς μου. Ο Κύριος είναι πέτρα μου και φρούριον μου και ελευθερωτής μου· θεός μου, βράχος μου επ΄αυτόν θέλω ελπίζει· η ασπίς μου και το κέρας της σωτηρίας μου· υψηλός πύργος μου.» Ψαλ. ιη’ 1,2.

Καθώς παρατηρούμε τα συμβαίνοντα επάνω στον πλανήτη, η νύχτα αυτού του κόσμου γίνεται πιο βαθιά.

Βρισκόμαστε στο ζενίθ και η αυγή ενός νέου κόσμου βρίσκεται στο προσκήνιο. Παρά ταύτα, το έλεος του στοργικού μας Πατέρα, είναι εκεί για να βοηθήσει αυτούς που τον αγαπούν και πειθαρχούν σε Αυτόν.

Η κατά Δουμά όραση που θα δούμε τώρα θα είναι πολύ αποκαλυπτική για εμάς, εκεί λέει: «Προς εμέ φωνάζει από Σηείρ, Φρουρέ τι περί της νυκτός; φρούρε τι περί της νυκτός; Ο φρουρός είπε, Το πρωί ήλθεν, έτι και η νύξ· αν θέλετε να ερωτήσετε, ερωτάτε· επιστρέψατε, έλθετε.» Ησ. κα’ 11,12.

Από την απόκριση του φρουρού διακρίνουμε θετικά πράγματα. Μας είπε ότι και το πρωί ήρθε και η νύχτα πέρασε, επομένως βρισκόμαστε σε ώρα μηδέν. Παρά ταύτα αν θέλετε να ερωτήσετε, ερωτάτε, επιστρέψατε, έλθετε!

Με άλλα λόγια, παρά την προχωρημένη ώρα, για τον Θεό η πόρτα είναι ανοιχτή. Περιμένει από εμάς να ρωτήσουμε περαιτέρω πράγματα, το πώς θα βγούμε από τα δεσμά της ομηρίας μας, να επιστρέψουμε και να έλθουμε!

Ύστερα από όλα αυτά, βλέπουμε πως το όλο πνεύμα του Θεού βρίσκεται σε αρμονία με τα παραπάνω. Ακούστε γιατί: «Και το πνεύμα και η νύμφη λέγουσιν· Ελθέ. Και όστις ακούει, ας ειπή· Ελθέ. Και όστις διψά, ας έλθη, και όστις θέλει, ας λαμβάνη δωρεάν το ύδωρ της ζωής. Αποκ. κβ’ 17, Ιωάνν. δ’ 14.

Επομένως, το νεράκι της απελευθέρωσης από την ομηρία είναι άφθονο και διαθέσιμο. Το ποιοί θα πιούμε από το νεράκι αυτό της απελευθέρωσης, θα εξαρτηθεί αποκλειστικά από εμάς. Τα συμπεράσματα είναι δικά σας!

Με αγάπη Χριστού

Στέλιος Κερκυραίος

Εν Πάτραι 29/8/2016

Τηλ. Επικοινωνίας: 2610 590084, 6974314740.

website: enchristoeleutheria.blogspot.com